Ιόλη
Βγαίνω από τον ηλεκτρικό και κατηφορίζω προς τον δρόμο που οδηγεί στο διαμέρισμα μου, δεν είναι δα και τίποτα το τρομερό... αλλά είναι τόσο άνετο και ζεστό και το πιο σημαντικό θεωρητικά αρκετά κοντά στη σχολή μου! Μπαίνοντας στο διαμέρισμα βγάζω όλα μου τα ρούχα και σπεύδω για ένα γρήγορο μπανάκι, χλιαρό νεράκι, μυρωδάτο αφρόλουτρο... ότι πρέπει για να χαλαρώσω όπως το έχω ανάγκη! Μόλις βγω από το μπάνιο φτιάχνω κάτι γρήγορο για να τσιμπήσω και ύστερα βολεύομαι στον καναπέ του σαλονιού και παίρνω το τηλέφωνο μου στα χέρια... για να πάρω βιντεοκλήση τους δικούς μου.
«Ιόλη μου, κοριτσάκι μου τι κάνεις;» το σηκώνει ο μπαμπάς και με ρωτάει. Το πρόσωπο του λάμπει...
«Μπαμπά μου καλά είμαι, μόλις γύρισα από τη σχολή έκανα μπάνιο και έφαγα κάτι... Εσείς τι κάνετε; Η μαμά, ο Πέτρος; Η Αρετούλα; Ο Μιλτιάδης; Ο θείος, η θεία; Η γιαγιάκα μου;» ρωτάω για όλους και ο μπαμπάς με διαβεβαιώνει πως όλοι τους είναι μια χαρά και πως τους λείπω επίσης πάρα μα πάρα πολύ.
«Για πες μου τα νέα σου τώρα.. Πως περνάς στην Αθήνα; Η σχολή; Πως σου φαίνεται; Οι παρέες σου; Είναι καλά παιδιά; Να προσέχεις κοριτσάκι μου, αν δεις πως κάποιος είναι περίεργος αμέσως να απομακρυνθείς...» χαμογελάω στο πόσο πολύ νοιάζεται ο γλυκός μου και τον διαβεβαιώνω πως θα προσέχω με ποιους κάνω παρέα «Αγάπη μου γυρίσαμε...» ακούγεται η μαμά μου στο βάθος και δεν αργεί η στιγμή που μαζί με τον Πέτρο ξεπροβάλουν στην οθόνη του κινητού μου «Ιόλη μου τι κάνεις; Πως είσαι σήμερα;» ρωτάει η μαμά χαμογελώντας μου μόλις με βλέπει.
«Καλά είμαι μαμά μου, εσύ πως είσαι;»
Τα λέμε αρκετή ώρα, ρωτάω και τον Πέτρο πως περνάει στο σχολείο... ακούω τον μπαμπά να τον πειράζει και γελάω ενώ λίγο πριν τερματίσουμε την κλήση η μαμά με πληροφορεί πως έχει κάτι δουλειές με τη θεία Λουκία και θα ανέβουν μέσα στην άλλη βδομάδα στην Αθήνα. Χαίρομαι υπερβολικά πολύ στο νέο αυτό και της λέω πόσο ανυπομονώ να έρθουν... Τέλεια!
Οι υπόλοιπες μέρες συνεχίστηκαν στο ίδιο μοτίβο, σχολή, σπίτι, διάβασμα και ενίοτε κάποια βόλτα με παιδιά είτε για καφέ, είτε για κάποιο επιτραπέζιο θα μαζευόμασταν σε κάποιο σπίτι και πάει λέγοντας... Ο Στέλιος αν θυμάστε πλέον έχει αρχίσει να με προσεγγίζει με έναν πιο εκδηλωτικό τρόπο, αλλά όχι άκομψο... Με σέβεται και είναι γλυκό αυτό! Αλλά δεν ξέρω αν... Βασικά δεν έχω ξανά κάνει σχέση στη ζωή μου, δηλαδή, ούτε πρώτο φιλί δεν έχω δώσει... Η αλήθεια είναι πως όχι θέλω να το παινευτώ, αλλά ήξερα πως άρεσα στα αγόρια του χωριού όμως δεν με πλησίαζαν πρώτον επειδή δεν τους έδινα το θάρρος και δεύτερον... φοβόντουσαν τον μπαμπά. Αν και δεν ξέρω αν θα πρέπει να τα βάλω με άλλη σειρά, ίσως να ισχύει πρώτο το δεύτερο και αντίστοιχα...
