BENİMLE YAN

"geçmiş"

"Saçmalama cemre! Öldü o yok benim kızım falan."

"Kendini kandırma artık. Ölmemiş işte"

"Hayır öldü o! Hayır öldü işte biliyorum öldü. Sen bana oyun oynuyosun canımı yakmaya çalışıyosun dimi. Başardın bravo acıyo işte."

"Ceren ablacım yapma böyle. Bak biz birbirimizi çok kırdık kötü şeyler yaptık ama ben bu kadarını yapmam,yapamam seni evladınla vurmam." kalbimdeki acı geçen her saniye artarken tanıfık gelen kokuyla başımı arkaya çevirdim. Cenk yanıma gelip 'ne oluyor?' der gibi baktı.

"Bu saçmalığı daha fazla dinlemiycem."

"Ceren yapma bak.. Kızın kan kanseri."

Telefonu suratına kapattım ve cenki görmezden gelerek verandaya gittim. Kagami ellerinin arasına aldığımda cenk de yanıma oturdu.

"Ceren.."

"Sorma"

"Ağladığının farkında mısın?" ağlıyor muyum? Farkında değildim.

"Fazla..bunlar bana çok fazla"

"Ne bitanem söyle bana."

"Lanet olası geçmişi hatırlamıyorsun! Yanlız hatırlıyorum tamam mı? Babam öldü sonra üvey babam geldi o da öldü! Ben bu koskoca dünyada kendimi yanlız hissediyorum. Korkuyorum ben kendimi kullanılmış hissediyorum cenk! Sen sadece hormonların için beni kullanıyorsunuz yeter artık bazı şeyler bana çok fazla."

3 sene önce..

19 yaşındayım.. Çocuğum vardı hem de cenktendi. Barda çok sarhoş olmuştuk birlikte olduk. Elimde bebekle kaldımışdım. Okumuyorum çünkü lila vardı.küçücük 2 yaşındaydı.kimse yok her zamanki gibi sadece üvey babam vardı yanımda. Sonra..öldü nasıl olduğunu bilmiyorum sormadım söylemediler kaçtım. İstanbula döndüm. Cenkin umrunda değilim bizizm bebeğimiz öldü ama onun haberi yok bebeğimiz olduğundan bile haberi yok. Köşke geri döndüğümde cenk her zamanki gibi salonda anlamla oturuyordu.

"Selam abla,cenk."

Cenk ayağa kalkıp yanağımdan makas aldı ve yukarı çıktı.

"Ah ceren geç otur."

"Ne oldu sana?"

"Cenkle sevgiliyiz." ben tüm bunları yaşarken onların bu kadar mutlu olması normal miydi?

"Senin adına sevindim."

"Ay canım üzülmüyosun dimi sizin çocukken saçma bi ilişkiniz vardı normalde ama tabi cenk artık hatırlamıyo."

"Aşk hatırlanacak birşey değildir.abla."

Hızla merdivenlerden çıkıp odama girdim. Çantamda sakladığım lilanın minik çorabını elime aldım.

"Belki böylesi daha iyidir senin için. Bu dünyada büyümemen en iyisidir."

Şimdi..

"Ne geçmişi ne diyorsun sen?"

"Ne diyorum biliyor musun 15 yıl önce Hayatımdan çıktıysan şimdi de siktir git!"

"Ceren saçmalıyorsun bizim bebeğimiz olacak babanın öldüğünü bana neden söylemedin"

"Yeter! Evet saçmalıyorum. Ben 5 yıl önce de hamileydim ama Rabi o zamanlar senin umrunda değildim."

"Ne?!"

"Ne mi? Sonra ne oldu o da senin gibi gitti.."

"C-ceren."

"Öldü o!öldü! 2 yaşındaydı daha." kasıklarıma yayılan sancıyı görmezden gelerek onun canını yakmaya çalıştım. Benim canım çok yanmıştı sıra ondaydı.

"Ceren iyi gözükmüyorsun."

"Sonra eve geldim sana söylemeye.. 'Bebeğimiz vardı bizim öldü' diyecektim tabi sizin salonda ablamla cilveleşmenizi görmeseydim." her kelimede daha da canım yanarken sancıyı görmezden gelmek oldukça zordu.

"Tamam..sonra konuşalım iyi değilsin."

"İyiyim"

"Bana bak bunları hatırlayıp ikinci kez bebeğini kaybetmek istemiyorsan sus."

"Git diyorum çık haya- agh"

"Ceren!" yanıma gelip beni yatağa yatırdı.

"Ş-şimdi çıkıp bana o ölmedi diyorlar."

"İyi değilsin ceren şimdi değil tamam mı sonra "

"K-kan k-kanseriymiş.." 

"Ceren lütfen sus! Sus!"

"Canın mı yanıyor? Benimde.." elimi karnına götürüp hissetmeye çalıştım. Olmadı hissedemedim gitmiş miydi benden? Cenk yanıma çöktü ve elini karnında gezdirdi.

"Doktor çağıracağım."

"Hissedemiyorum." cenk dolu gözlerle bana baktı. Eli karnında gezerken sancı çoktan gitmişti. Eli karnına değer değmez gitti hatta.

"Burdasın değil mi babacım?"

"Kandırıyolar dimi bizi cenk. Yaşamıyo dimi öldü o."

"Yarın İstanbul dönüyoruz."

"Adını merak etmiyor musun hiç?" cenk buruk bir gülüşle tekrar gözlerine baktı.

"Lila değil mi?"

"Nerden bildin."

"Eğer çocuğum olursa adı lila olacak demiştin."

"Doğru.."

"Ağrın geçti mi?"

"Umrunda değil. Kalbim acıyor benim.. Anlatabiliyor musun cenk?"

"Anlıyorum çünkü benimde acıyor."

"Kan kanseriymiş.. Ne yapacağız?"

"Bilmiyorum" dedi sessizce. Sonra yanıma uzandı elini beline doladı. Daha sonra kafasını göğsüme gömdü. Eli bu sefer karnıma geldi.

"İyi geceler babacım.."  bende ekimi onun elinin üstüne koydum ve öylece uyuduk. Daha sonra gece uyandım ve ayakkabılarımı giyinidim. Üstümü giyindim ve bavulumu hazırladım.

Cenk çok masum uyuyordu. Masum değildi..dudaklarına küçük bir öpücük bıraktım.

"Bu kadarını kaldıramam.. Özür dilerim kara oğlan.."

Evden çıkıp taksiye bindim ve havaalanına gittim. Arkamda bıraktığım bir babam yoktu yada vana ayak bağı yapacak bir kızım. Ya da sürekli beni aldatıp kalbimi kıracak bir cenk sadece ben vardım.. Gidiyordum.

Hellooooğ arkadaşlar nağbıyosunuzzz

Sorulara geçelimm

Ceren gidecek mi?

Lila ölecek miii?

Şimdi ne olacak?

Cenk cerenin arkasından gidecek mi?

Cenk cereni bulacak mı?

Ceren lilaya kavuşacak mı?

Cenk lilayı alacak mı?

Cemre artık iyi biri mi?

Sizi seviyoree💫😻

Yorumlarda görüşürüz💕😍💘