Chapter 8

2 0 0
                                        

While waiting for the food that Jungkook ordered inside the train. There's one woman i think same age as me. Ask for a favor.

"Hi Miss, Can I ask you to take care of my Daughter? I just ne.. I need to buy some food. Food for her" Saad nito habang nauutal at agad kaming tumanggo. Malapit lang naman ang mini cafeteria dito sa train. Like two more cabin lang.

Agad namin tinanggap ang baby. I thinks she's four months old or five. She has the white skin like snow white and a green eyes. She's really cute pero masasabi mong gaganda ito kapag nagdalaga na. I can't see the similarities to her mother kaya masasabi kong baka nga sa tatay ito nagmana. She looks like a filipina. While the baby, I don't know. Pero alam kong may lahi ito.

Jungkook keep capturing us with his camera. While me taking care the baby. She even gave us a Diaper and milk. I think she's really hunger that much. Marami kasi siyang bitbitin.

"Nakuhaan ko ng litrato yung babae." He said. While punching the buttons in the camera. Agad niya naman pinakita saakin ang isang larawan ng babae at ng bata bago ibigay sa akin.

Ilang minuto na ang nakakapias pero hindi parin ito nakakabalik sa lugar namin. I'm scared na baka tama ang hinala ko. Although she's sleeping now. Napatulog naman siya ng maayos ni Jungkook but still he needs to do something likes drawing or picturing the view. Sa mga bisig ko natutulog ang bata ni hindi na nga namin na itanong kung anong pangalan nito.

"Should we ask the guard near the doors?" Meron kasing mga nagbabantay sa pinto ng train baka sakaling nakita nila. Agad kaming tumayo ni Jungkook at nagtanong tanong.

"Good Afternoon Mister. Can we ask you? Did you see this Lady?" Tanong ko habang pinapakita ang litrato nung babae kasama ang bata na si Jungkook mismo ang kumuha ng litrato.

"Yeah, We saw her earlier. She just drop in the first station." Sagot nito at agad kaming nataranta ni Jungkook. Kakalagpas lang namin sa Stasyon na sinasabi niya.

"This baby is her child. She ask us a favor to take care of her while ordering the food in the nearest food canteen that you have in the train here. She left the kid here in the train." Sabi ni Jungkook at hindi ko malaman kung anong gagawin ko dahil nag umpisa nang umiyak ng bata at agad naman itong kinuha ni Jungkook at pilit na pinapatahan sa kanyang mga bisig.

"We really need to see her. She can't let the baby leave here." Saad ko at nakikita ko naman na tumawag ang gwardiya sa isa pang kasamahan nito para pagsabihan ang nangyari. And we know we can't stop this train and turn back to the station this is not a car that we you left something in your house you can u-turn and go back easily.

Agad kaming pumunta sa police station malapit dito sa pangalawang stasyon na binabaan namin. We immediately reported what happened. Mabuti nalang at mabilis na ang teknolohiya ngayon unlike before that we really need to wait an hour to know but now we just know in a minute.

"She already leave the country Maam, Sir." Saad ng isang lalaking nakatingin sa monitor. That fast?

"Then what should we gonna do? I think she really leave the baby for a reason. She can't let her do that to her baby." I said while looking to her. She's to innocent to be left by her mother.

"No maam. She's not the mother. We saw here in the information. That the girl is the Friend of the real mother of the baby. And we also saw that she's just the guardian because her parents died 2 months ago after she was born." Sabi nito. At agad na lumingon ulit sa monitor at may tinitipa ang mga  keyboard.

"And She's a homeless weeks ago. Her home got destroyed by a Fire." Sabi nito habang malungkot na nakatingin sa bata.

"I think she really need to leave the baby because she can't even eat for a day. She has a reason." Agad naman itong tumayo at umalis upang puntahan ang lalaking tumawag sakanya kanina habang naghahanap ng impormasyon.

"What should we do Jungkook? We can't leave her here." Sabi ko sakanya habang nag-uumpisang kumilos dahil nagsisimula na naman itong umiyak. She must be hungry right now.

"I think we should adopt her. I mean she has nothing. Wala siyang mauuwian at bata pa siya. Ni wala nga siyang kamuwang-muwang sa paligid niya." Agad naman hinawakan ni Jungkook ang mga kamay ko kung saan nakapwesto ang bata.

"We will adopt her. We will be her parents. From now on She will be our daughter. Maybe she's not from us but we will treat her as ours." Niyakap ko si Jungkook matapos kong marinig ang mga salita niya.

Matapos namin napag-usapan ni Jungkook ang tungkol sa pag-aampon. Agad naman pumayag ang mga pulis dahil maski ang karamihan sa mga bahay-ampunan dito ay kulang sa mga gamit. Maaring kaya nilang pag-aralin ang mga bata pero hindi nila kayang mabantayan ng maayos dahil na rin sa karamihan ng mga bata sa bawat bahay-ampunan dito sa bansa.

Sila na mismo ang nag-ayos ng mga papeles namin upang maging legal na magulang ng bata. Sila na rin mismo ang nag-asikaso tungkol sa pag-aampon namin sa bata. They even asked the Supreme court of they allowed the adoption here in the police station as soon as possible.

Nakaalis kami ng maayos sa Police station na para bang bumisita lang kami. Ang bilis ng proseso nila dito. Na para bang umupo lang kami saglit para pumirma ng mga papeles. Although it passed for an hour pero napakabilis na nun para sa adoption but still they managed to make it done immediately.

Nang sumakay kami ulit ng train para talaga sa lugar na pupuntahan namin. Agad ko naman kinausap ang bata.

"Welcome to the Family. Maria Aurora Jeon" And after i said that the baby Smiled and finally i can say she's mine.

EuphoriaTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon