Ses uzakta gördüğüm kulübeden geliyordu. Sanki beni çekiyordu. Istemsizce icine hapsediyordu sanki. Hem korku hem heyecan hemde umut hissediyordum.
Evden çıktığım da o kulübeye doğru ilerlemeye başladım. Ağaçların dallarından ve çalılardan zor geciyordum. Ama oraya ulaşmaya kararlıydım. Ve sonunda o kulübeye gelmistim. Biraz urperticiydi. Ama içeriye girecektim. Yavas yavaş yürümeye basladim. Agaclar ve çaĺilardan gelen sesler, yürüdüğümde çıkan gıcırdamalar. Içimi ürpertiyordu. Nefes alış verisim hizlanmisti. Kalbim yerinden çıkacak gibi atiyordu. Ve kapıyı yavasca açtım.
Kapinin gıcırması beni ürpertmişti. Ve kapıyı sonuna kadar açtım. Karşımda birisi vardı. Uzun ve siyah saçlı, beyaz elbiseli, soluk tenli bir kızdı. Bana baktı. Baktığı zaman korkmuştum. Bana şunu soylemisti.
(Medyadaki kiz)
"Beni takip et.!"
Tamam anlaminda kafami sallamistim. Yürümeye başlamıştı. Ayakları yara bere icindeydi. Ve neden ben onu takip ettigimi ve neden burası beni içine ceker gibi hissettiğimi bilmiyordum.
Biraz olsada korkuyordum. Büyük bir yudum aldım. Nefesimi sakin tutmak benim icin daha iyi olacakti ama zorlanıyordum. Ve bir kapinin önüne geldik. Içim urpermeye basladi. Titriyordum cok kötü titriyordum.
Kiz bana döndü. Ve bana şunu söyledi.
"Anahtar şu kutuda. Kapıyı aç içeriye gir."
Sol tarafımdaki kutuyu gördüm. Titreyen elimle kutuyu actim. Değişik ve sekilliydi. Onu aldim. Kapiyi acmak icin elimi kilide uzattım. Ve bir anda kiz kolumu tuttu.
"Dikkat et! Kimseye guvenme. Oraya gittiğinde onu kurtar. Geri gelmeyi unutma. Orada hapis kalirsin. Anahtari da kaybetme!." Dedi. Kafami tamam anlaminda salladım. Ve kilidi acmaya başladım. Kilit açıldı ve beyaz bir ışık.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
GERÇEK IZDIRAP
FantasyBedbaht yaşamından sonra kapanan kapıları bir eve girerek açmaya çalışması ve kırık kalbinin acılarla boğuşması.
