Alles voor het voetbal?

Alles weer goed?

Jill deinst achteruit en kijkt Jackie geschrokken aan. "Ja maar... Ik... Ik... Ik dacht... IK HOU SUPER VEEL VAN JE JACK! DOE NIET ZO! WAT DENK JIJ WEL NIET? IK HEB ALLES VOOR JE OVER! ANDERS WAS IK NU TOCH AL LANG WEGGEGAAN?!" Jill haalt diep adem en probeert weer rustig te worden.

Wanhopig kijkt Zac naar Jill en Jackie. Wat moet hij doen om dit op te lossen?! Zo had hij dit niet bedoelt...

Maar opeens heeft hij een idee. Hij gaat pakt Jackie bij d'r arm en trekt haar het bed uit. "AUW LAAT ME LOS JIJ VIESPEUK!", gilt ze. Zac trekt zich er niks van aan en hij trekt haar naar Jill toe. Dan begint hij te praten.

"Meiden, rustig! Adem in en adem uit. Rustig oké? Jill en ik hadden dit zo niet bedoelt Jackie. En Jill, misschien kan jij ook voortaan iets minder fel reageren. Maar ik geef je wel gelijk in sommige dingen. Jill houdt inderdaad hardstikke veel van je Jack! Anders was ze allang al weggegaan zoals ze al zei. Weetje wat, ik laat jullie even alleen zodat jullie het even goed kunnen uitpraten. Succes alvast. Tot zo!"

Zac loopt de kamer uit en Jill en Jackie blijven alleen achter. Jackie staart naar de grond en gaat dan maar zitten. Jill komt naast haar zitten en kijkt ook maar naar de grond. Zo zitten ze een tijdje.

Dan zegt Jackie opeens: "Sorry Jillie... Ik had veels te fel gereageerd op je. Het spijt me."
Jill draait zich om en kijkt Jackie aan. Dan barst ze in tranen uit. "Ook sorry Jack, het was zo ontzettend stom van me om zulke dingen te zeggen", huilt ze dan. Jackie begint ook te huilen en geeft dan Jill een knuffel. "Is nu alles weer goed?", vraagt ze dan. "Ja", zegt Jill zachtjes. Dan omhelzen ze elkaar en lachen weer een beetje.

Maar opeens gaat Jills telefoon. Jill kijkt op haar scherm en schiet in de stress. "Sarina belt", zegt ze zachtjes tegen Jackie...