THE BAD BOY & THE TOMBOY

CHAPTER - 29

Home

Dahan dahan kong iminulat ang aking mga mata. I blinked my eyes and stretched my whole body. Ang araw ay sumusilip sa siwang ng kurtina. Humikab ako, I so feel light and well rested.

Napatingin ako sa kisame. My forehead creased when I saw the familiar cove lighting of my condo. Agad akong napabalikwas nang mapagtantaong nasa condo ako!

"Shit!"

Dali dali kong tinungo ang banyo at agad na naglinis ng sarili. I showered fast and changed my clothes, I wore some of the clothes I left here.

Napatampal ako ng noo nang maalalang nasa sasakyan ang cellphone ko. Paniguradong hinahanap na nila ako!

Suminghap ako.

"This is a disaster!"

Mabilis na hinalungkat ko ang mga gamit kung saan ko huling naalala na tinago ang scrapbook pati na rin ang mga dokumentong kailangan ko.

Kailangan kong hanapin iyon!

Natigilan ako at napatayo nang makarinig ng malakas na pagbukas ng pintuan at mabilis na mga yapak.

My forehead creased. "What the heck? Who would-" natutop ko ang aking bibig.

There. His dark bloodshot angry eyes darted on me. I almost shivered with its intensity.

Akala ko ay sisinghalan niya ako dahil sa matinding galit na nakikita ko sa kanya, pero hindi. He went to me and his arms immediately wrapped around me. Isiniksik niya ang kanyang mukha sa aking kaliwang leeg at ang kanyang labi ay lumapat doon.

"I was scared." He whispered. "I was fucking scared, Nathalia." nanginig ang kanyang boses.

Parang pinipiga ang puso ko sa lungkot ng kanyang boses.

"I'm sorry." mas humigpit ang kanyang yakap. "I was... I was looking for something but I fainted and fell asleep last night."

I felt him shook his head. Ang kanyang mainit na hininga ay tumatama sa aking leeg. It sent shivers down my throat.

Ilang minuto pa kaming tumagal sa ganoong ayos. I let him though. Kumalas lang siya nang kumalma na.

I stared at him. His deep set of eyes are still bloodshot. Nang mapansing mas lumalim ang titig ko sa kanya ay umiwas siya ng tingin.

I almost chuckled at his reaction, but I stopped myself. That's being insensitive.

Nilapitan ko siya at hinaplos ang kanyang mukha gamit ng aking mga kamay. He faced me.

I gave him a small smile and for the first time since I met him, I initiated a kiss. Ramdam kong natigilan siya.

His soft lips felt so tender and moist against mine. Both of his hands went to my waist and brought me closer to his body. Then his lips moved. Ang kanyang labi ay gumalaw ng sobrang rahan, tila ninanamnam ang bawat sulok ng aking labi.

My cheeks heated when I heard the sound of our kiss. Kumalas ako.

Ang kanyang mga mata ay nangungusap, malalim, at tila mo'y malungkot.

He softly held my neck and kissed my forehead. It lasted for a couple of seconds.

"I'm sorry, Atlas," I murmured. Hinarap niya ako.

"You're not leaving without me again."

Napanguso ako. "I'm really sorry."

May pagbabanta sa madilim niyang mga mata.

"If you're sorry, marry me then." seryoso niyang sambit.

"What?" Nanlaki ang aking mga mata.

"You gave me so much trouble last night baby, it is only right to marry me."