Chapter 19: Some Matters
Malapit nang matapos ang lunch at heto ako ngayon sunod ng sunod sa isang lalaking daig pa ang snow sa lamig ng ugali.
Ugh! Now how can I eat my lunch then? Base sa hallway na nilalakaran namin ay halatang sa Student Council Meeting room kami pupunta. I've been there and I'm sure that they don't have a fridge in there. Ni wala nga isang biscuit ang nandoon eh. The whole room is just filled with numerous amount of books.
Nauna nang pumasok si Shaun kaya sumunod na rin ako. Pagkapasok ay kaming dalawa lang ang nandoon. Umupo siya sa usual seat niya-which is ang nag-iisang upuan sa dulo. Sumandal siya at seryosong tumingin sa akin.
"What do you need?" tanong ko sa kaniya. Ibinaba niya ang tingin sa may paanan ko.
"What happened to you're leg?" aniya. Napatingin naman ako sa sugat ko na may gauze.
"Oh this? Nothing much. Nadapa ako." pagsisinungaling ko.
By the looks of his eyes. It's obvious that he's not buying my reason. Pero di na siya sumagot at tinignan na lamang ang mga papel na nasa table.
"You can leave now" aniya habang nasa mga papel parin ang tingin.
I looked at him with disbelief. We just went here just for that? I wasted my whole lunch time just to be with this bastard here? Sana ay di na lang ako sumunod sa kaniya at sumama kay Yugen. Edi sana ngayon ay nakapag-lunch na ako!
I still have 15 minutes left. Can I make it in time? Probably, not.
Tatalikod na sana ako ng biglang bumukas ang pinto at pumasok ang isang lalaki na tila bago't na bagot na sa buhay. Ang isang kamay niya ay nasa batok niya at tila hinihimas himas ito habang ang isa naman ay nakapamulsa. Naka yuko ang ulo niya at humihikab hikab pa.
Nang napansing may tao sa loob ay kaagad na nabaling sa amin ang tingin niya.
"What the fvck? I thought there's no boring meeting today?" tamad niyang tanong sa sarili.
"Tsk. Why are you here, Gray?" seryosong tanong ni Shaun sa kaniya.
Tamad naman siyang tinignan ni Gray. "To sleep, of course" aniya habang naglalakad papalapit sa amin.
"...and why are you here?" ibinaling niya sa akin ang tanong.
I don't also know why I'm here, Gray.
Sasagot na sana ako nang magsalita si Shaun. "This is not a room for you to sleep. Now, can you get lost?" malamig niya saad sa kaniya.
Sinagot din siya ni Gray nang isang malamig na tingin. Naglaban ang mga tingin nila ng ilang segundo bago nag 'tsk' si Gray. He hold my wrist and was about to drag me nang biglang tumayo si Shaun at hinawakan ang kabilang kamay ko.
What the hell?
"Where the fvck do you think you're going?" matalim na tanong ni Shaun kay Gray.
"I'm going out, President" sarkastikong sagot ni Gray sa kaniya.
"Then why the hell are you dragging Kira with you?" tanong niya binalewala ang salitang sinabi ni Gray.
"Can't you see? Or are you just blind? She's hungry" sagot niya. Nagulat naman ako sa sinabi niya.
How did he know?
Napakunot naman ang noo ni Shaun. "I don't care if she's hungry or not. We have to discuss some matters so get the hell out of here. Now." malamig na sambit niya.
Naglaban ulit ang tingin nila bago ako binitawan ni Gray. "Do what the hell you want, then." pagkasabi non ay tinapunan ako ni Gray nang tingin bago tamad na umalis.
YOU ARE READING
Sylvian High: School for Underground Society
ActionA mission in disguise. Keira Donquixote, the top assassin in the world of underground organization, has been given a special task. That is to spy on the family that has pledged alliance to them. Is it betryal? Or is it something much more frighteni...
