Sylvian High: School for Underground Society

Chapter 25

Chapter 25: Stabbed

"Kristine" seryoso kong sambit sa kaniyang pangalan. Tumawa naman siya.

"Gosh, I didn't expect it to be you" aniya habang naglalakad papalapit sa akin.

Nanatili lamang akong nakatayo. Nang nakalapit na siya sa akin ay hinawakan niya ang iilang hibla ng aking buhok at pinaikot ikot yon sa kaniyang mga palad habang pinalilibutan niya ako.

Lumapit ang kaniyang mukha sa aking tenga. "I can't wait to see your miserable face" aniya bago muling humalakhak.

Napapikit ako sa kaniyang sinabi. I really hate it when someone underestimate me. Pero naiintindihan ko naman iyon. They knew me as Kira, a C class.

But I can at least use 10% of my skills right? I mean, yes i'm a C class but duh, C class can still fight. I just need to show it to them. And besides, this bitch infront of me is annoying as hell.

Yeah, my Dad said that I need to have a low profile as low as possible but I also have my pride. I'll fight her. She's actually lucky because she will just experienced ten percent of my skill. But if she's weaker than what I thought she will be then five percent will do.

I just rolled my eyes and grabbed her wrist from my hair. I really hate it when someone touches my hair without my permission.

Tumawa lamang siya at bumalik na sa aking harap. Pumunta na rin yung host sa pagitan namin. Lumapit ito sa akin.

"Hey, what's your stage name?" tanong nito sa akin.

Oh right, I need a stage name. Dammit.

Kung nakasuot lang sana ako ng black hoodie at mask edi sana ako ngayon si Flynn. How stupid of me. Tsk.

Nevermind, I'll just think of something else because obviously, you can't use your real name. For my case, Kira is not my real name but people thought that it was my real name so I can't use that.

Nang may naisip na akong pangalan ay sinabi ko na iyon sa host. Medyo napakunot pa ang kaniyang noo pero tumango na lamang ito at muling humarap sa mga estudyante.

"The waiting is over! Tonight, we have Black Crystal and Finn!" sigaw ng host. Naghiyawan ang lahat nung sinigaw ng host ang stage name ni Kristine pero kumunot naman ang noo nila ng marinig ang akin. I know, they can't recognize that nickname because it doesn't exist.

"Let the show begin!" pagkasabi non ay namatay ang lahat ng ilaw at ang tanging naiwan na lamang ay ang pinakamalaking ilaw na nakatutok ngayon sa gitna ng gym kung nasaan kami. Kaagad na ring umalis ang host.

"Hindi ba parang mas maganda kung papahirapan muna kita?" nakangiting tanong ni Kristine sa akin.

I smirked. "Try me then"

Naging galit ang kaniyang mukha na tila nainsulto sa sinabi ko. Show me, show us your true color, Kristine.

"You fvcking bitch!" kaagad siyang sumugod sa akin at akmang sasaksakin ako. Gumilid ako ng kaonti para umiwas pero nasaksak niya parin ako.

Kaagad akong napahawak sa aking tagiliran. She's fast, I admit it. Nakita ko pa siyang ngumiti pagkatapos akong saksakin.

Sadly, I let her stab me. Tumutulo na ngayon ang dugo ko sa sahig. I can't help but to chuckle. This is how I like it. It's more fun when it's bloodier right?

Muling naging galit ang espressyon niya. Nah uh, I won't let you see my miserable face because I never had it from the start. Never ko pang naranasang maging miserable. I wonder how does it feel?

I quickly get my fighting knife inside my pocket. Buti na lamang at lagi ko itong dala dala everytime na may lakad ako.

Napatawa si Kristine ng makita ang maliit na kutsilyong dala ko.