Shiroi

Yok, olmuyor, bitmiyor, geçmiyor.
          Hâlâ açık yaram.
          Çok denedim, sinmeyi, kaçmayı, 
          Senden uzaklara.
          Vur, beni vur, beni vur, acımaz.
          Ben her gün ölüyorum.
          Zor, yine zor, yine zor, yine de;
          Ağlarken gülüyorum.

Zehirliyim, n'olur, yaklaşma bana

Seni senin gibi sevemediğim her an boğazıma sarılıyor sanki sevginin elleri. Özür dilerim, ben de senin gibi olmak isterdim. Aşka hiç küsmemek, acısına rağmen gerçekçi olup her koşulda varım diyebilmek. Ama ben böyle biri olamıyorum artık. Göğsümdeki koskocaman kara delik sadece var oluşumu zorlaştırıyor. Uzun uzun mektuplar dizmek istiyorum, bir işe yaramayacak. Çünkü kendimi anlatamıyorum. Anlayamıyorsun değil, anlatamıyorum. Ölüyorum artık. Sevilmek acı çektirir mi insana? Ben çekiyorum. Beni sevmezsen koca bir boşluğun içine atılacağım, biliyorum. Tökezleyeceğim. Ama beni severken de ne yapacağım bilmiyorum. Seni senin gibi sevemediğim her an ellerin boğazıma dolanıyor. Özür dilerim, yanınds olabilmeyi ben de isterdim. Sana içten, korkusuz, sâfî sevgi dolu sarılabilmeyi ben de isterdim. Gerçekten, yemin ederim, isterdim.

Yaşadıklarımı düşünüyorum bazen.
          Zamana sıkışıp kalmış çaresizliklerimi.
          Mutluluğa teğet geçen keşkelerimi ve sebeplerini.
          Biliyorum;
          Yaşayacaklarım, yaşadıklarımla anlamlı.

Yalnız kaldınız sanırsınız,
          Biliyorum.
          Yalnız bırakılmışsınız,
          Biliyorum.
          Ötesi yok.
          
          Ötesi var:
          Yalnızlık
          Müziğin bile seni dinlemesidir.
          Yalnızlık
          İnsanin kendine mektup yazması
          Ve dönüp-dönüp onu okuması
          Yalnızlığın da ötesidir.

Katlanamıyorum, hiçbir sese, hiçbir nefese.
          İçimin yanışına tanıklık ediyorlar.
          Ve ben yaklaşmalarına izin vermiyorum.

Mucize mi gerek ille de?

korkmayacağım* artık solmaktan
          solmaktan ve solgunluktan
          gelmişim nerelerden böyle

Dünya üzerinde gördüğüm en güzel ruhlu insansın, seni seviyorum.

Senin hayallerinle yandım düşlerin civarında 
          Gölgendi yansıyıp duran bengisu pınarında 
          Ölüm düsüncesinin beni sardığı şu anda 
          Verilmemiş hesapların korkusuyla 
          Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim 
          Af dilemeye geldim affa layık olmasam da 
          Sevgili 
          En sevgili 
          Ey sevgili 
          Uzatma dünya sürgünüm benim