boscerceveler

ben, sensiz bin gece kan yuttum;
          	sen, bir gece sensiz kalmadın.

boscerceveler

zaman bana bir nehir gibi geliyor. O nehirde yüzüyorum. Sular akıyor ama hangi damla arkamda, hangisi önümde; nehir mi daha hızlı akıyor, ben mi; su önüme mi geçiyor, arkamda mı kalıyor anlayamıyorum. Gerçek olan tek şey sonsuz bir akış.