LÂYETEZELZEL

49-

Sömestir tatili bitmiş ikinci dönem başlamıştı.İlk iki hafta,tempoya alışamamış hala tatil havasında takıldıkları için kargaşa olmamıştı.Üçüncü hafta ise ufak bağırışmalar,sevgililik olayları,kavgalar başlamıştı.

İlk kavga basketbol takımından çıkmıştı.Futbol takımı gibi güçlü oyuncular toplanmak istemişlerdi.Samet,beden hocası olan annesine olan güveniyle fauller yaparak,millete sataşarak kendisinden çok daha iyi oynayan çocukların elenmesini sağlamıştı.

Furkan ve Tolga sinirden küplere binerken, Samet yavşak yavşak arkadaşları ile tokalaşıyordu.Tamam Furkan ve Tolga yine takımdaydı ama hakkı yenen çocuklar vardı.

Soyunma odalarında,kazanmasıyla övünüp duran Samet'e daha fazla dayanamamış olan Tolga "Annem öğretmen olsaydı keşke.Kendimi takım kaptanı yapar,eski yakın arkadaşlarımıda,milletin hakkını yiyerek,takıma aldırırdım."Demişti.

Sonrası kavga,kıyamet kopmuş ve Tolga,geleceğinin tek kurtuluş yolu olan basketbol takımdan atılmıştı.Aslında bütün suçu üzerine alan Furkan,takımdan atılacaktı. Tolga,babası sayesinde her türlü iş bulurdu ama Furkan'ın işi çok zor olacaktı bu yüzden Furkan'ın yerine kendisinin takımdan atılmasını söylemişti.

.

Furkan,Yogesh'i bulmuş durumu anlatmıştı.Aslında adamın yapabileceği hiçbir şey yoktu ama Furkan ve Tolga için öğretmenler ile konuşacağını söylemişti.
Dediği gibi de yapmıştı.En çok güvendiği beden hocasına durumu anlatmıştı.Kadın,meslektaşının böyle bir şey yapmış olmasına çok sinirlenmiş,uzun bir konuşma sonrasında, daha sonra tekrar maç yapılması kararı alınmıştı.

Yogesh:Furkan.
Tekrardan maç yapılacak.
Bu sefer iki-üç farklı öğretmen seçecek.

Furkan:Ne kadar teşekkür etsem azdır.
Sizi de uğraştırdım.

Yogesh:Öğrencime|
Arkadaşıma yardım etmeyeceğimde,kime edeceğim?

Furkan:Tekrar teşekkür ederim.
Tolga'ya haber vereyim.

Yogesh:👍🏼
Görüldü.

.

"Cem..ile berabersin değil mi?"Üzgünce sordu Umut."Sadece onunla beraber değilim.Onunla bir yaşıyorum.Ben diye bir şey yok,sadece o var.Düşünce,beni öldürebilecek tek kişi o..çünkü 'Öl' Derse,ölürüm.Hislerine karşılık veremeyeceğim için üzgün değilim,Umut.Üzgünüm,dersem eğer yalan söylemiş olurum.Cem'i sevdiğim için pişman değilim,asla olamam.Onu,her hücremle seviyorum.Yeşil saçlarını,ince belini,beyaz tenini,sıcacık bakan gözlerini, duygularını,mutluluğunu,göz yaşlarını,dudaklarını...her şeyini seviyorum.Umut,duygularına karşılık veremem çünkü Cem'i seviyorum,her şeyimle onu seviyorum.Eminim,seni sevecek birileri karşına çıkacaktır."

Umut,başını kaldırdı."Bu kadar çok seviyorsun demek...aranıza girmeyeceğim,şu zamana kadar benim yüzümden kavga ettiğiniz olduysa,özür dilerim."Diyerek masadan kalkarak boş kütüphaneden çıktı.

Mert,derin bir nefes vererek arkasına yaslandı.Ağrıyan boynunu sağa sola oynatırken rafa yaslanmış, kendisine duygu dolu bir şekilde bakan Cem'i fark etmesiyle durdu.

Sanırım dediği her şeyi duymuştu...

.
Ceylan,Aslı ve Ahu'dan ayrılarak sınıfına girdiğinde Alev ve arkadaşları kendisine alayla gülüyordu.Onları umursamayarak sırasına gitti ama çantası,defterleri ve kalemleri hiçbir yerde yoktu.Hala kendisini alayla izleyen kızlara,öfkeyle baktı.

Sınıftan çıkarken,çaktırmadan çöp kutusunun içine baktı ama eşyaları orada değildi.

Daha öncede başına gelmişti..büyük ihtimalle çantası klozetin içindeydi.