LÂYETEZELZEL

11-

Ivan'ın annesinin,sürpriz gelişi ile Efsun ve Yohesh selamlaşma ve hemen arkasından vedalaşma ile gitmişlerdi.Kadıncağız oğlunun böyle 'büyük' arkadaşları olduğunu bilmiyordu...

"Evine,Talha ve Aslı'dan başka arkadaşlarını kabul ettiğini bilmiyordum."Annesi gergin bir şekilde gülümsedi,yaşanan olaylardan sonra oğlunun üzerine iyice titremeye başlamıştı,onu tehdit eden adamların olduğunu ve evine gelmiş olma olasılığını, düşünmekten kendini alıkoyamamıştı."Şey evet onlar...Yeni arkadaşlarım."Diye cevapladı annesini.

"Nereden tanıştınız?"Diye sordu annesi."Aslında Yogesh..Bey matematik öğretmenim,o da melez benim gibi.Sarışın olan...Bey, öğretmenimin arkadaşı.Okula gelmeyince merak etmiş,buradan geçerken uğradı-lar."Bazı detayları atlayarak cevapladı."Anladım hayatım...Sarışın olan,Efsun'du sanırım..sana ne kadar çok benziyor,abin gibi."Başını heyecanla kaldırıp annesini onayladı!

KENDİSİDE ÖYLE DÜŞÜNÜYORDU!Hele de dün akşamki eğlencelerinde,Efsun'un tabiriyle 'Kızlar gecesinde' matematik konusunun açılması ve Efsun'un kendisinden daha berbat bir matematiği olduğunu öğrendiğinde,onun kayıp abisi olabileceğini ciddi anlamda düşünmüştü.

.
.
.

"Efsun.Güzelim.Üç saattir sana şu soruyu anlatıyorum...ve anlatmaya devam ediyorum,önce bulmak istediğin sayıya x demelisin,buradaki x nerede?"

Efsun yüzündeki maskeyi çıkarmakla uğraşırken kendisine birden gelen soruyla, parmağını gözüne soktu.Acıyla inlerken "Ne?"Diye sordu.Esmer adam derin bir nefes aldı,sakin kalması gerekiyordu."Diyorum ki x nerede?" Efsun Yogesh'in gösterdiği soruya baktı,anlamış gibi 'Haaaaa' derken hiç olmadık bir cevap verdi."Alfabede!"

Esmer adam aldığı cevapla elindeki kalemi bırakıp,Efsun'un zorla taktırdığı tavşan kulaklı tacı çıkarttı. yanında salak salak gülümseyerek oturan arkadaşına "Efsun,kaç." Diye ölümcül bir ses tonuyla fısıldadı.

Efsun,acıyan gözünü tutarken oturduğu yerden fırayıp kendisini banyoya kapattı,birazcık orada kalsa iyi olabilirdi.Yogesh ise gelen bildirim sesiyle arkadaşını kovalamaktan vazgeçip telefonuna baktı.

Ivan:Hocaaaaaam!
Dün gece çekildiğimiz fotoğraflar sizde sanırım.Fotoğrafları ve Efsun abinin telefon numarasını atabilir misiniz?

Yogesh:Hemen atıyorum ama biraz beklemen gerekebilir çok fazla fotoğraf var.

Ivan:Bekliyorum,gerçekten o kadar fazla mı?

Yogesh:Evet.
+05**** Efsun'un numarası.

Ivan: Teşekkür ederimm.

Yogesh: ;)
-yarım saat sonra-
*+9867 fotoğraf*
Bunlarda "kızlar gecesinden" kalma resimler.

Ivan:Yuh!
Düşündüğümden fazlaymış!
Tekrardan teşekkür ederim.
İyi günler.

Yogesh:Önemli değil ve sana da iyi günler.

"BU NEEEEEEEEE!!!!????" Efsun çığlık çığlığa kendini tuvaletten atıp,telefona gülümseyerek bakan Yogesh'in önüne attı.

Adam önüne atlayan bedenle refleks olarak telefonunu kapattı."Ne bağırıyorsun yine?" Efsun alnını gösterdi."Bu ne?" Esmer adam arkadaşının aptal sorusuna gözlerini devirdi."Biz ona sivilce diyoruz." Sarışın çığlık atıp "NE CÜRETTLE BENİM ZARİF ALNIMDA ÇIKAR!?O KADAR MASKE,BAKIM YAPIYORUM!"diye bağırdı.

"Efsun,yaşlandıkça cildin ölür bu cildinin hala canlı olduğunu göstergesi sevinmen gerek."Dedi.

Efsun onu umursamadan ağlama devam etti."Keşke sivilceye değil,matematik sorusunu 3 saattir anlamıyor oluşuna ağlasaydın be güzelim."

.
.
.
.

Ivan sabahları erkenden kalkmaktan nefret ediyordu.Herkes erken kalkan yol alır derdi ama ona göre yol almaz,çabuk ölürdü.

Hafta sonlarının bu kadar hızlı bitiyor oluşundan ayrı nefret ediyordu.Okula vardığında girişte onu bekleyen arkadaşlarının yanına gitti."Günaydın." Aslı sigarasının dumanını üfledikten sonra alayla gülümsedi."Sen bizi hatırlar mıydın ya?" Ivan gözlerini devirdi."Tamam kabul ediyorum sizi çok boşladım ama son zamanlarda biraz meşguldüm,biliyorsunuz olayları.."Sona doğru aklına gelen olayla sesi kısılınca Aslı sigarasını söndürüp çocuğa sarıldı."Tamam,tamam senden daha önemli değil."Sarıldıklarını gören Talha boş süt şisesini çöp kutusuna attıktan sonra ikilinin yanına koşup grup sarılmasına katıldı.

Birbirlerinden ayrıldıklarında Talha çantasından karton poşet çıkarıp Ivan'a verdi."Sana,üzgün olduğun için Aslı ile benden hediye!"Aslı'nın bundan haberi bile yoktu ama bozuntuya vermemek adına, bir şey söylemedi.Ivan dolan gözleri ile poşetteki hediyesini çıkardı.

Küçük,kahverengi,tatlı bir ayıcık peluş ile beyaz tüyleri olan bir tavşan peluş vardı.Ivan gördüğü oyuncaklarla aklına ilk Yogesh ve kendisi gelirken yüzündeki gülümseme büyüdü.

Kader denilen şey,ne güzel bir süpriz yapmıştı böyle!

Peluşlar

SİZLERİ SEVİYORUM NANELİ KEBAPLARIM.