LÂYETEZELZEL

8-

Merdivenlerden,odaların olduğu kata çıktı,koridorun sonunda ışığı açık tek odaya -dayısının çalışma odasına girdi-

Dedesi bastonunun ucuyla kapıyı gösterince, kapatmak zorunda kaldı.Eliyle gel işareti yapan adama istemeyerekte olsa minik adımlarla yaklaştı. "Ne konuşacaksan konuş." Yaşlı adam,bu ukala tavır ile karşısında dikilen çocuğun bacağına sert bir şekilde bastonu ile vurdu.Ivan hissettiği acı ile dudaklarını birbirine bastırdı.

İşte başlıyordu.

"Seni küçük piç,ne cüretle bana ukalalık yaparsın!?"Aynı yere bir kere daha vururken,Mavi gözlü Hissettiği acıdan ziyade sinirden ağlamamak için zor duruyordu.

Bu sefer adamın kafasında kıracağı içki bardağı yoktu,boğabilecek bir kravat yoktu,eline saplayacağı bir kalem yoktu ama bu sefer şiddete temelli son verecek bütün aileye kendisine yapılan yanlısı gösterecekti.

Bir diğer darbe gelmeden avazı çıktığı kadar "отец!!(baba!!)" Diye bağırdı.

Kapanın duvara çarpması ile yaşlı adam çocuğu bıraktı.Ivan acı ile ağlarken kendini geriye doğru itemeye çalıştı o sırada içeriye giren babası, bir yerdeki oğluna birde baba dediği adama baktı."Senin oğlun bana saldırdı!Tecavüz etmeye kalktı!Yaşlı adamım ben kendimi koruyamam diye-"

Adam oğlundan yediği yumrukla sandalyeden düşerken hemen arkasından içeri giren annesi ağlayarak oğluna sarıldı. Ivan hızlıca annesinin sarılışına karşılık verirken,Yaşlı adama acımadan yumruklar indiren adamı,amcaları zar zor ayırdı.

Annesi Ivan'a ağlayarak ayağa kaldırmaya çalıştı oysa kendisi bile ayağa kalkamıyordu.Babası,kardeşlerinin elinden kurtulup yerde ağlayan çelimsiz çocuğunu hızla kucağına aldı.Karısının omzundan destek alarak ayağa kalkmasını bekledikten sonra hızlıca evden çıktılar.

Oğlunu arka koltuğa oturttuktan sonra anneside çocuğunun yanına oturmuş sıkıca sarılmıştı.Arkalarından gelen akrabalara bağıran babasının sesi, çok boğuk geliyordu.

Babası sürücü koltuğuna oturduktan sonra dikiz aynasıdan ağlayan meleklerine baktı sonradan sinirle elini direksiyona vurup,akan göz yaşlarını sildi.İyi ki oğlundaki garip havayı sezmişti,biraz geç kalsa da arkasından gitmiş,çocuğunun sessiz çıkan bağırışını ve sonra babası olacak mahlukatın sesini duymuştu.

Arabayı çalıştırdı ve hala onlarla konuşmaya çalışıp ne olduğunu anlamaya çalışan akrabalarını, umursamadan evi terk ettiler.

.
.
.
.

Öğretmen içindeki sıkıntı ile koltukta oturmuş tırnaklarına oje sürerken Hint dizisi izleyen Efsun'un yanına kendini atarak,Dünyan'nın en büyük hatasını yaptı. Gelen sarsılma ile Efsun'un eli kaymış ve ojeyi taşırmıştı.Neyse ki ojenin kabı masanın üzerinde duruyordu,dökülen ojeyi temizlek gibi bir problem olmamıştı."Ne yapıyorsun be!?"Yogesh sıkıntıyla arkadaşına döndü."İçimde çok ama çok kötü bir his var."Efsun, arkadaşı bunu ne zaman dese olaylar,kıyametler koptuğunu bildiği için yüzünü buruşturdu."Ay!Deme şöyle.Ne zaman şu cümleyi kursan başımıza gelmeyen kalmıyor be adam!"

Aslında Yogesh'in aklı Ivan'daydı.Geçen olan olaylardan sonra çocuğun evinden ayrılmışlardı ve hiç konuşmamışlardı bu sabah içine düşen kurt ile evine gitmişti ama evde yoktu."Evinde değildi.Gittiğimde yoktu,başına bir şey gelmiş olabilir mi?"Efsun tek kaşını kaldırdı."Sen niye bu kadar merak ediyorsun çocuğu?"Öğretmen aldığı soruyla sadece derin bir nefes verdi.

Ivan'ın babası 😌

SİZİ SEVİYORUM UNİCORNLU JELİBONLARIM.