LÂYETEZELZEL

26-

Bildiğiniz üzere,Efsun olayın içindeki çok az kişiyle tanışmıştı. Bunun sebebi kimliğinin gizli kalmasının gerektiğindendi.

Cihan ve arkadaşları onun varlığını öğrenseydi eğer,saman altından su yürütmesi daha zor olacaktı. O Yüzden kimliğini saklamak en iyisiydi ama artık tehlike geçmişti bu yüzden muhteşem Efsun ile tanışma vakti gelmişti.

Ivan,diğerlerine -Furkan hariç- Efsun'un aslında olayları nasıl kurtardığından bir bir bahsetmişi,hatta kendisin bile geçen gece öğrendiği şeyler vardı.Tabii kimse böyle bir şey beklemiyordu ve Efsun ile tanışmak istemişlerdi.

Efsun'da kabul etmişti.

Adar'ın -Efsun'un sevgilisi- özel olarak kapattırdığı,mekanda herkes toplanmıştı.

Efsun,Ivan ile ilk tanıştığı gece ki gibi sarı peruğunu,kırmızı elbisesini giymişti.

İçeriye girdiğinde,onunla tanışmayı bekleyen kişilerin,kesinlikle hayal ettikleri Efsun'dan tamamen farklıydı!

Yogesh arkadaşına baktı."Sana doğal halinle gel demiştim,İvan'a benzediğini söyledik herkese,yalancı çıktık sayende."Efsun,erkenden kendisine içki doldurma işine girişirken
"Ay hayatım! Doğal halimle geldim zaten!Ivan'a dış görünüş olarak benziyor olabilirim ama kişilik olarak da benziyorum!"Dedi.Esmer adam "Seninke takıldığı için git gide benzemeye başladı tabii."Diyerek cevap verdi.

Ivan "Efsun abi ben senin kadar güçlü ve zeki biri değilim ki."Dedi."Saçmalama bebeğim, şu olaylar boyunca sen o kadar güçlü ve zeki davrandın ki arkadaşlarına yardım ederken ne kadar çok cesaret gösterdin ve iyilik yaptığının farkında bile değilsin.Hatta buradaki herkes,kendi yaptıklarının farkında değil.Birbirinize yaptığınız yardımlar ve verdiğiniz değer sizi bir aile yaptı. "

Ivan etrafına baktı.Gerçekten eskiden yanında sadece Aslı ve Talha vardı,şimdi ise o kadar fazla insan yanındaydı.Yogesh Efsun, Aslı, Talha, Cem, Tolga, Ahu, Adar hatta Furkan bile...Hepsi şu kısacık ama bitmek bilmeyecekmiş gibi geçen dönemde bir çok cesaret,fedakarlık yapmışlardı.

Mutluluktan gözleri dolarken burnunu çekip Yogesh'e sarıldı."Hadi ama bu benim partim!Ivan, kes ağlamayı şekerim.Benim partimde ağlamak yasak!!"Ivan, gözyaşlarını silerek "Emredersiniz, komutanım!" Diye bağırdı, herkes kendisine gülerken Talha elini yavaşça kaldırdı"Şey...eeee..ben Furkan'ı da çağırdım ama sorun olur mu?"Önce bir sessizlik oldu ama osonrasında gelmesinde bir sorun olmadığını herkes aynı anada mırıldandı.

Çok geçmeden gelen Furkan, gergince herkese baş selamı veri.En son gördüğü Efsun ile durdu.Tam ağzını açmıştı ki sonradan başını eğdi..onu yargılamak haddine değildi. "Şey... ben..rahatsızlık vermeden gideyim."

Efsun bir kahkaha patlatıp çocuğun yanına gidip,başını sevdi."Rahatsızlık verdiğin kısımları çoktan geçtik hayatım. Bak Talha sana yer tuttu, geç otur hadi." Diyerek,Talha'nın yanındaki boş yeri gösterdi.

Furkan, başı önünde çocuğun yanına geçtiğinde buruk gülümsemesi ile kendisine büyükçe gülümseyen çocuğa baktı.

Gece boyunca gülüşmüş,dans etmiş, yiyecek ve içeceklerin dibine vurmuşlardı.

.
.

Ivan,ailesine bütün yaşananları anlattıktan sonra Yogesh'ten bahsetmişti.Ne deseler beğenirsiniz?Getir tanışalım.

Şimdi ise Yogesh ile kapının önünde fısıldayarak kavga ediyorlardı."Daha önce hiç sevgilimin ailesi ile tanışmadım ki!"Minik,gözlerini devirdi."Sanki ben her gün sevgilimin ailesi ile tanışıyorum.Yogesh,ailem seni sevecektir yaptığın her şeyden bahsettim."