LÂYETEZELZEL

6-

Efsun ikiliyi çekiştirerek sahnenin önündeki,özel ayırtılmış masalardan birine, oturttuktan sonra soyunma odasına giderek onları yanlız bıraktı.İçerisi hafta içi olmasına rağmen aşırı gürültülü ve kalabalıktı.Hindistan'ın sokakları bile buradan daha sessizdir diye düşündü Esmer adam.

"Hafta içi böyleyse hafta sonu daha kalabalıktır."Yogesh sesini duyurmak için bağırarak Ivan'a seslendi."Çok daha kalabalık oluyor....Eşinizin Dragqueen olabileceği hiç aklıma gelmemişti."Yogesh cümleyi tam duymadığı ve sadece Dragqueen kısmını anladığından, Efsun'la ilgili olduğunu düşünüp başıyla onayladı. Zaten birbirlerini zor anladıkları için konuşmayı uzatmadılar.

Bir kaç gösteri sonrasında sahneye çıkan Efsun ile, Yogesh ve Ivan oturdukları yerde dikleştiler.Aslında ikisininde hazır ola geçmesinin sebebi farklıydı.

Ivan,Efsun'u nedense çok sevmişti, bütün dikkatini ona vermek istiyordu.Yogesh ise Efsun'un süper topuklu ayakkabı tekmesinden birini korumak ve olası bir cinayeti engellemek için hemen yerinden fırlamak için dikleşmişti.

İlk dakikalar,Efsun güzel sesiyle şarkı söyleyip hafif kıvırtarak dans etmesi,herkesin susup onu dinliyor oluşuyla geçmişti.

Sonrasında sarhoş adamın 'Çok çirkinsin,Götveren,defol git buradan,yarrağımı ye ibne!' Diye bağırması herkesin ilgisi Efsun'dan almış,adama çevirmiş olsa bile o hiç umursamadan şarkısını söylemeye devam ediyordu...Güzel gidiyordu, taki adam 'Yaşlı İbne' Diyene kadar.Her şey o an koptu!Efsun'un 'SENİ YARRAK KAFALI PEZEVENK'Diye bağırarak sahneden, adamın üzerine atlaması bir anda olmuştu.

.
.
.

Efsun beyaz yumuşak koltukta oturmuş bağıra bağıra,hüngür hüngür ağlarken, Yogesh morarmak üzere olan çenesine sinirle buz tutuyor,Ivan ise yaşanan olayları hatırladıkça gülme krizine giriyordu.Odada bütün duygular hakimdi...sakinlik hariç.

Yogesh,Efsun'u adamın üzerinden almak için uğraşırken arkadaşının dirseği çenesine çarpmıştı,Ivan gülerken insanların ellerine para sıkıştırıp kameraya çekmelerini engellemişti,zaten ayık kafada olup,çekmeye çalışan az kişi olduğu için zorlanmamıştı, çok geçmeden güvenlikler tarafından kapı dışarı edilmişlerdi.Efsun'da dün olduğu yeni işinden kovulmuştu.

Efsun'un sinir,Ivan'ın gülme krizi geçirmesine daha fazla dayanamayan Yogesh, sızlayan çenesinin el verdiği kadar bağırarak ikiliyi susturmayı başarmıştı,Ivan'ın teklifi üzerine onun evine gitmişlerdi...sanırım dersini geçmek için hocasını baştan çıkarma planı çok daha farklı bir yere gidiyordu.

"Efsun.Ağlama artık,yaşlı değilsin sen!Adam ne dediğinin farkında bile değildi zaten,kıçı boklu herifin,ne dediğinin ne önemi var?Başka bir yerde iş bulurum sana.Yalvarırım ağlama artık."Arkadaşının ağlamasına yıllardır dayanamazdı çünkü ağladığı zaman sesi,yüzü bir değişik olurdu-Yani,onu bu halde görmeye üzülüyordu!

Yogesh oturduğu yerden kalkıp koltukta o cüssesiyle küçülmeye çalışan Efsun'un yanına giderek sarıldı.Ivan onları izlerken,baştan çıkarma planını istemsizce gözden geçiriyordu.Belli ki ikisi birbirini çok seviyordu,ayırmaya hakkı yoktu!Hem yuva bozanın yuvası olmazdı..Değil mi?

Ne olmuş matematikten 'yine' kalacaksa?Babası bu sefer onu iş,disiplin öğrensin diye lanetli eve, şiddet manyağı dedesinin yanına yollayacaksa?Ah tabii! Babası,dedesinin şiddet takıntısı olan delinin teki olduğunu,oğlunu her fırsatta bastonuyla dövdüğü,uykusundan kaldırıp soğuk balkona attığını bile babam demez çeker silahı,vururdu ama Ivan bunları anlatmak için fazla gururlu biriydi ya da salaktı.

Az önce kahkahalarla gülen çocuk bir anda hıçkırarak ağlamaya başlayınca neredeyse sakinleşmiş olan Efsun'da tekrar ağlamaya başlamış,Yogesh'in kollarında kurtulup karşı koltukta ağlayan çocuğa sıkıca sarılmıştı.Bu sefer ikisini izleyen Yogesh'ti.

Derin bir nefes verip,birbirine sıkıca sarılmış ağlayan ikiliyi,hiçbir şey söylemeden izledi.

SİZLERİ SEVİYORUM.