LÂYETEZELZEL

21-

Son zamanlarda Furkan olanlara dayanamamaya başlamıştı.Talha'nın yüzü aklından çıkmıyordu ve eğer onu istiyorsa,iyi biri olmak istiyorsa büyük bir seçim yapmalı,bazı şeylerden vazgeçmeliydi.

Ve o.. Okula gitmeyip,eşyalarını Cihan gittikten sonra,beraber yaşadıkları evden alarak yapmıştı.Okula öğle arasında gitmiş,arka tarafa Mert ve Cihan'ı çağırmıştı.

Artık geri dönüş yoktu.

"Furkan ne söyleyeceksen söyle.Ağaç olduk "Cihan'ın sabırsız sesi kulaklarına dolunda, başını yerden anlık kaldırdı sonra geri indirip ayağıyla toprakla oynamaya devam etti.Cihan ve Mert onu küçüklükten beri tanıyorsa,bu çocuğun bazı şeylerden vazgeçtiğinin,yapamayacağının özet ile pes ettiğinin göstergesiydi.

"Özür dilerim."Mırıldandı. Furkan."Neden?"Diye sordu Mert,duyacağı şeylerden çok korkuyordu aslında."Ben..artık bunu yapamayacağım. herkesin gözünde,en önemlisi kendi gözümde -aslında Talha'nın gözünde- daha fazla kötü biri olamam.Siz benim Kardeşlerimsiniz, yıllardır her şeyde yanımda oldunuz,Cihan evden atıldığımda beni sorgusuz sualsiz evine aldın,Mert yanlış işlere karışıp millete borçlandığımda hiç kızmadan borçlarımı ödedin ve daha nicelerini yaptınız...hakkınızı ödeyemem.Sizi yarı yolda bırakıyorum,biliyorum!Şerefsizlik ama daha fazla olmaz daha fazla masum insanlara zarar veremem ben-"Sonralara doğru akmaya başlayan göz yaşları yanaklarından kayarak toprağa düşüyordu."Daha fazla buna devam etmeyeceğin.Özür dilerim."

Cihan ve Mert şok olmuştu bunu hiç ama hiç beklemiyorlardı eğer Cihan biraz olsun etrafına baksaydı eğer Furkan'ın değiştiğini kolaylıkla anlayabilirdi zaten..

Cihan,yavaşça başını salladı. "Ne halin varsa gör..kardeşim."Diyerek arkasını döndü,ağlamamak için kendisini sıkıyordu.Mert ise kardeşine son kez baktı.Onu o kadar çok seviyordu ki,ayrılmak zor geliyordu.

Mert,Cihan'ın aksine göz yaşlarını serbest bırakmıştı bile."Elveda kardeşim." Diyerek Cihan'ın arkasından gitti.

Furkan dayanamayarak yere çöktü. Kardeşlerine sırtını dönmüştü ,kendi elleriyle bitirmişti her şeyi şimdi yapayalnız,evsizdi,en acı olanı ise kimsesi yoktu..kötülüğümün karşılığı dedi..şu zamana kadar kırdığı kalplerin,üzdüğü,dövdüğü,kalkıştığı yanlış işlerin karşılığıydı.Eninde sonunda böyle olacaktı zaten.

Okulun arkasındaki kediye süt vermek için gelen Talha,yere çökmüş,ağlayan bedeni görünce,yanına koştu."Furkan, iyi misin?Ne oldu."

Furkan,başını çocuğun omzuna yaslayarak,sesli bir şekilde ağlamaya devam etti.Talha bir süre Furkan'ın sırtını sıvazladı."Bitirdim.Kardeşlerimi kendi ellerime gömdüm,beni seven tek insanları kendi ellerimle yok etim." diye mırıldandı.

Talha derin bir nefes aldı,konuyu anlamıştı.Furkan'ın yanaklarını avuçlarına aldı."Seni seven tek insanlar onlar olabilir ama seni sevebilecek tek insanlar onlar değil.Ben seni sevebilecek bir insanım, seni sevmeye çalışırım.Abim,Aslı,Ivan,Ahu ve diğerleri de öyle seni sevmeye çalışırız Furkan.Sen yeter ki geçmişteki kötülüklerini bir daha yapma. Değişmek için çabala, iyi biri olabilirsin.Sonsuza dek kötü biri olmak zorunda değilsin.Senin elinde bu."

Furkan kendisiyle umut dolu konuşan çocuğa baktı,hiç bir kötülük yoktu.Bunu sadece gözlerine bakarak bile anlayabilirdiniz.

Yanlarına miyavlayarak gelen kediyle,Talha ellerinj Furkan'ın yüzünden çekerek cebindeki kedi mamasını çıkardı. Konserveyi açamadığı için biraz tepindi. Furkan ilk çekinsede sonradan titreyen elleriyle,nazikçe konserveyi alıp rahatlıkla açtı.

Kendinin önüne koydu.Talha,başını yana yatırıp Furkan'a baktı."Bak şimdiden iyi biri olmaya başladın."

Furkan bilmiyordu ki iyi biri olmayi,Talha' dan öğrenecekti.Belki yıllardır beraber olduğu dostlarını,anılarını kaybetmişti ama yeni dostlarla,yeni anılar yaratacaktı.

.
.

"Ivan!" Yogesh bağırarak oturma odasına girdi.Minik beden, kaşık kaşık yediği dondurmayı arkasına sakladı."Yemin ederim dondurma yemiyordum."Esmer adam aslında başka bir şeye kızacaktı ama soğuk havalarda dondurma yemesini ayrı bir köşeye not etti.

"Güzelim....okul dedikodu sayfası sana mı ait?"Ah....Ivan iste şimdi
sıçmıştı."Telefonumu mu kurcaladın???"Yogesh gözlerini devirdi."Telefonunj sana getitirken tesadüfen gördüm."dedi.

"Açıklayabilirim-."Ivan arkasına sakladığı dondurmayı orta sehpaya koyarak koltuktan fırladı."-Çok uzun zaman önce açtım sayfayı.Ayten hocanın aldatma olayından ve senin çektiğin azardan sonra yemin ederim sadece mesajları okumaya girdim ki şu son zamanlarda hiç bakmadım!KONTROL EDEBİLİRİSİN!"Ivan,esmer adamın dibine girmiş hızlı hızlı kendini açıklamıştı.

Yogesh,ifadesini bozmadan çocuğa baktı Ivan'ın gözleri doldu."Bana böyle bakmandan nefret ediyorum,o yüzden sakın bana böyle bakma!"diye bağırdı.Yogesh sulu gözlü miniğine bakarak,ciddi ifadesini yumuşattı.

Yogesh,Ivan'ı kalçasından tutup kucağına aldı.Minik, ani yükselişle bacaklarını adamın beline sararak,düşmemek için sıkı sıkı sarıldı."Tek konu dedikodu sayfası değil-"Ivan yanağını Yogesh'in omzuna yasamadan önce başıyla onayladı."Biliyorum,soğuk havalarda dondurma yememeliyim."

Yogesh başıyla onayladı."Bu doğru ama konu başka....beni neden telefonuna 'babacık' diye kaydettin?"Ahh...Ivan asıl şimdi sıçmıştı.

Ivan'dan ses sada çıkmazken,Yogesh büyük bir kahkaha atıp omzuna yatmış çocuğun yanağını öptü.Bununla beraber utancından kat ve kat daha çok kızaran Ivan, az daha zorlarsa kulaklarından buhar çıkarabilirdi.

Yogesh çocuğu kucağından indirmeden koltuğa oturdu.Ivan artık kulaklarında buhar çıkarabiliyordu...umarım Efsun ve Cem eve erkenden dönmezlerdi.

Ivan başını kaldırıp Yogesh'e baktı.Yogesh'te,kucağındaki miniğin belini okşarken, yüzünü izliyordu."Çok güzelsin."Ivan ani gelen iltifatla heyecanlandı."Ne?" Esmer adam gülümsedi,belini okşamayı bırakarak elini çocuğun kızarmış yanaklarına, koydu bu sefer." Hep seni düşünüyorum,güneş doğup,batana kadar aklımdasın,rüyalarımı bile süslüyorsun.Seninle tanışmak hayatımın armağanıydı bebeğim."Ivan'ın kalbi o kadar hızlı atıyordu ki,sesini Yogesh bile duyuyordu.

Artık biliyorlardı ki hisleri karşılıklıydı.Ivan daha fazla dayanamayarak, Yogesh'in duduklarına titrekçe bir nefes verip dudaklarını birleştirdi.

Bir şeylerin düşme sesiyle ikili ayrılırken kapıda çığlık çığlığa gülümseyerek tepinen Efsun ve şokla olduğu yerde sabitlenen Cem ile karşılaştılar.

SİZLERİ SEVİYORUM HAVUÇLU DONDURMALARIM.