Love and Peace

Love and peace (Ep-33)

Unicode

အခုဆို ကလေးနဲ့အတူပြန်နေရတာ5ရက်ရှိပြီ အတူရှိနေတဲ့ အချိန်တေကျတော့လဲကုန်တာမြန်လိုက်တာဆိုတာ

မနက်မိုးလင်းနှိုးလာတာနဲ့ကလေးမျက်နှာလေးကိုတွေ့ရပြီး သိပ်မကြာဘူးညရောက်လို့ ရင်ခွင်ထဲမြုပ်နေအောင်ဖက်ပြီး
အိပ်ရပြန်ပြီ..ကလေးကလဲကျောင်းတက်စရာရှိတာ သွား
တက်သလို ကျွန်တော်ကလဲအလုပ်ပေါ့လေ အလုပ်နဲနဲလေး
အားသွားတာနဲ့ ကလေးကိုlineကနေစာပို့ရတာ အမော
စာပို့လိုက်တဲ့အချိန်ကလေးလဲအားနေတာမျိုးနဲ့ကွက်တိသွားကျရင် ဖုန်းခိုးပြောရတာကတော့ ခြွင်းချက်ပေါ့ အဟဲ
မတတ်နိုင်ဘူးလေ လွမ်းတာကိုဗျ...

ကလေးမရှိတဲ့9ရက်ဆိုတဲ့အချိန်တေကိုဖြတ်သန်းရတုန်း
ကဆို နှစ်90လောက် ကြာတယ်လိုတောင်ခံစားရတယ် ကလေးကိုအနားပြန်ခေါ်နိုင်မဲ့အချိန်တေကို
စောင့်ဆိုင်းရတာလောက်ပင်ပန်းတာမရှိ..
အချိန်တေကုန်တာမြန်တယ်ဆိုပေမဲ့ ရှေ့ဆက်ပြီးလဲ ကလေးက ကျွန်တော်နဲ့ အတူရှိနေမှာဆိုတဲ့အသိနဲ့တင် ရင်ထဲလှိုက်ခုန်စေတာအမှန်

တစ်နေ့တစ်နေ့ အဲ့ကလေးလေးကို ဘယ်လိုချစ်ရမလဲ ဘယ်လိုဂရုစိုက်ပေးရမလဲဆိုတာတွေးနေတာနဲ့တင်ကို လူကပျော်နေတာ ဒီကလေးဟာကျွန်တော့်ကို အဲ့လောက် ပြုစားပါသတဲ့ ဒါနဲ့လေသိလား အဲ့ကလေးလေး အခု နောက်ပိုင်းအရမ်းကိုဆိုးလာတာ..တစ်ခါခါပြောလို့ကို
မရဘူး အခုလဲကြည့်လေ

Mew:ကလေးရေ ထမင်းစားအုံးကွာ အဲ့စာနောက်မှလုပ် ကလေးမသိတာတေအကုန်ကိုယ်ပြန်သင်ပေးမယ် ထမင်းလေးတော့လာစားပါအုံး

Gulf:မစားပါဘူး ကျွန်တော်လွတ်သွားတဲ့စာတေ ဘယ်လောက်များတယ်မှတ်လဲ စားဖို့အချိန်မရှိသေးဘူး စာမေးပွဲကနီးနေပြီ ကျွန်တော်က ဒီစာမေးပွဲကိုA+နဲ့ အောင်ရမယ်လို့ အစထဲကဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား

Mew:အင်းပါ ကိုယ်သိပါတယ် ဒါမဲ့ ထမင်းလေးတော့ စားမှပေါ့ကွာ..အခုဘဲနေ့လည်2နာရီဖြစ်နေပြီ ထမင်းစားချိန်လွန်နေပြီကွ

Gulf:မနက်စာကို11နာရီကစားထားတာလေ အခုမှ2နာရီဘဲရှိ‌ သေးတာ ဗိုက်ဘယ်လိုဆာမှာလဲလို့ ကျွန်တော်ကလေဒီမှာလွတ်သွားတဲ့စာတေကိုပြန်ဖြည့်
နေရတာနဲ့တင် revisionတောင်
ပြန်မလုပ်ရသေးဘူး