The Campus Queen Bee

Chapter 17: Remembering

Pagkatapos masigurado ni Juliane na nakaganti sya kay Martin ay umalis na din sila ni Nicky ng campus. Wala na kasi silang pasok dahil malapit na magkuhanan ng grades at matapos ang isang semester. Naglalakad sila ng mga oras na yon ni Nicky ng mapansin nila ang isang sasakyan na nakaparada sa di kalayuan at para bang gutom sa manibela ang nag-dra-drive niyon dahil sa biglaang pag atras nito at mabilis pinalayo ang sasakyan.

"Who's that man! He must be insane bolted his car like that! Gosh!" Komento ni Nicky habang sinusundan pa din ng tingin ang papalayong sasakyan.

"The car looks familiar anyway. It's either Martin or Brandon. What are their problem anyway!" Dagdag pa nito.

She just shrugged her shoulders as an answer to what Nicole was stated. Pagkatapos niyang samahan ito na maglakad-lakad sa Back Bay ng Boston ay namili na din siya ng mga groceries na ilalaman sa refrigerator nya.

Sa condo na din nya kasi pinapatuloy si Martina. Ang tagalinis ng kanyang kwarto kung saan napag-alaman nya na isang Filipina pala na matagal ng nasa Boston. Hindi nya iyon napuna ng unang tapak nya sa Boston dahil sa pagsasalita nito na may twang na din.

Minsan ay kung wala lang din syang ginagawa at si Nicole ay kasama nila itong nanonood o namamasyal sa labas. Naging nanay ito at counselor sa kanilang dalawa nitong nakakaraang araw. Kaya si Nicole ay marunong na din magtagalog kahit papano.

Pagkatapos nila mamili ng kung ano ano ay nagpaalam na din sila sa isa't-isa at umuwi na sya. Gabi na sya nakauwi. Hindi na din sya nagpasundo kila Edward dahil na din sa gusto nyang mapag isa.

Habang nakasakay ng taxi pauwi sa kanyang condo ay inilabas nya ang cellphone nya at tiningnan ang oras. It's already 7p.m. She dialled his father's number. She's glad that it won't take long when her dad lift it up.

"Oh, Ian! How I missed you so much!" His dad said in a longing voice. Hindi nya maiwasan makaramdam ng awa para dito. He's still young at his prime age but still needed a family to look for him and care.

"You don't know how I missed you too, daddy. Things will be settle soon, dad. I promise." She said with a teary eyes. She couldn't help it. For the past few months, she tried to focus on her studies and killed her time on it with Nicole. She don't even update her emails and don't even gave them a call. Cause she knew, it will be hard for her to fix her mind back again to the reality.

"Julianne.." Sabi ng daddy nya sa kabilang linya.

"Yes, dad? I'm still here." Maagad na sagot nya dito.

"Don't be mad, hija. Soon, you'll know why I do it." Her father said that made her truly cry. Nagpaalam na sya dito dahil ayaw nyang mahalata nito ang panginginig ng boses nya.

Pinahiran nya ang mukha nya ng matanaw na ang entrada ng Vendoms. Laking tuwa nya ng makita si Aling Martina na nasa labas at tinulungan na sya nito na magdala ng pinamili nya. Nang sakay na sila ng elevator ay nagtanong ito.

"Anak, bakit parang umiyak ka? May nangyari ba?" Tanong nito na may twang sa bawat kataga at halong pag aalala.

"Hindi po, nay. Just a cough." Pagsisinungaling nya dito na nabakas naman ang ginhawa sa pagkasabi nya.

"Then, I will stay tonight to keep an eye to you." Sabi nito. Alam nyang day off nito ng araw na iyon at binabalak nito umuwi sa orphange kung saan ito galing. Ang pera na pinagtratrabahuhan nito ay tinutulong din nito doon. Tumutulong din ito doon pag day off nito. Hindi ito nag-asawa. Sadyang di lang daw nito makita ang tamang lalaki para dito which made her smile.

"No, nay. I can do it myself." Sabi nya at binuksan ang pinto ng condo nya. Pagkababa ng mga pinamili nya ay pinakain muna nya ng tinapay si Martina bago nya ito bigyan ng pera para mamili ng dadalin nito sa orphange. Di din nagtagal ay nagpaalam na ito at pumasok sya sa banyo para maligo.

She wear her hello kitty strappies paired on her pink shorts. He sat down to her balcony and stare in the whole city. She remember her dad. Hindi maiwasan na masaktan sya sa kanyang iniisip. Di din nagtagal ay pumasok na sya sa loob at natulog.

=======
The revelation will be next. So stay chill, friends :) I would greatly appreciate it if you like my book. Just let me know if you want this book, if it's not. I will no longer update it :) Sorry for the wrong typings. I love you guys :) Take care and godbless us all :)