The Campus Queen Bee

Chapter 21: The Deciever

Hindi nakatulog ng maigi si Juliane ng nagdaang gabi dahil sa kaiisip nya sa gagawing party sa Malibu beach. It's 2am midnight. Maaga pa sya sa usapan nilang oras ni Brandon. She still have four hours para gumayak papuntang airport. Kailan nga ba sya huling nagliwaliw? It's a year year ago when she went in Hawaii to surf and shop. Dahil sa pag kainip, she decided to set the tub and soak a lavender soap on it. Habang hinahanda pa ang tub ay lumabas sya para kumuha ng damit na isusuot nya. She decided to wear her lace dress paired with her Prada heels. Inihanda din nya ang mga gamit na kailangan nyang dalin at syempre, di mawawala doon ang mga swimwear nya. Nang sa tingin nya ay okay na ang tub ay ni-relax nya ang sarili nya habang nakababad dito. She reached for her iPad and play the song by the Swell Season named The moon. It sent her a relief feeling. Hindi nya namalayan ay unti unti sya inagaw ng antok.
---------------------
Mabilis na kumilos si Juliane ng tumunog ang electric alarm clock nya. It's 5:30 am for crying out loud! May usapan sila ni Brandon na Magkikita ng sharp 6am or ahead ay Dapat nasa departure area na sya. Dali-dali syang gumayak at inayos ang sarili. Nakasalubong nya sa elevator ang Nay Martina nya pero hindi na nya ito kinausap at sumenyas nalang sya dito na tatawag nalang sya. Nang makababa ay nagtataka ang mga mata na lumingon-lingon sa paligid. Wala si Edward. Agad agad syang tumawag ng taxi ngunit wala ding available. Napatingin sya sa relo nya at napag alaman nya na mag a-alas syete na ng umaga. Bahagya sya napamura at dinukot ang cellphone nya para tawagan si Edward. Pagkalipas ng ilang minuto ay bagot na bagot siya na sumakay sa sasakyan na pumarada sa harap nya. Inalalayan sya ni Edward sa pagsakay at kinuha nito ang dalawang maleta na dala dala nya. Walang anuman na paguusap ang nangyari habang lulan ng sasakyan. Hindi na din naman nagtanong ang tatlo kung bakit at kung saan sya pupunta. Pagdating ng airport ay bumubulong-bulong sya habang nagdadasal na sana ay hindi pa huli ang lahat. Papasok na sana sya ng makita nya na wala ni-isa man sa mga schoolmate nya ang nandodoon. Bumagsak ang mga balikat nya sa dismaya at pagkalungkot. Akmang dudukutin nya ang cellphone nya para magpasundo kay Edward ng biglang mahagip ng mata nya ang isang lalaki na nakasuot ng maong na humapit sa hita nito at isang label ng designer shoes at t-shirt na pinatungan nito ng black leather jacket. Si Brandon ito at may kausap itong lalaki na kung susuriin ay parang assistant nito. Lumapit sya dito para agawin ang atensyon nito. Di naman sya nahirapan kuhain yoon. " Oh, why you're still here? Hindi ka ba nakaabot sa flight ng naunang Maxfield plane?" Sabi nito sa kanya habang nakatingin sa sobre na inabot dito ng assistant nito. "That's the reason why I'm still here. Nakatulog ako sa tub ng di ko inaashaan. And mind you, you're still here so I guess we can follow them, right?" She said attentively. "Oh poor Juliane. I'm still here because of business matter and not for that Malibu experience. I still have meetings to meet before I can go." Sabi ni Brandon sa kanya na para bang isa syang nakakaawa na paslit. Pinigil nya Ang sarili na singhalan ito. " Please, Brandon. I really want to go. I need to be there!" She hissed. Tumaas ang kilay ni Brandon sa sinabi nya na iyon. " If you really want to go and you really needed to be there then book a ticket and find where they are. Stop messing with me for that junkies cause I don't have anything to do about it, Ms. Ayala." he said with the determination in his voice. Maluha-luha na sya sa inis dito. " You, bastard! Where the hell on earth should I find them? Ang laki ng California!" Pagkasabi niyon ay mabilis syang lumakad palayo dito. Di nya naiwasan umiyak sa inis. Di pa sya tuluyang nakakalayo ng bigla itong magsalita. " Okay, we will go. Give me your passport. And stop crying, for Pete's sake! Pinagtitinginan na tayo dito oh. Baka akalain wala akong puso at di kita ginagalang!" Sabi nito. Agad nyang binigay ang passport dito at nakangiti syang humarap dito. Pagkabigay niyon ay may binulong ito sa assistant nito. Pagkatapos ay inaya sya nito na magkape muna habang naghihintay ng oras ng pagalis nila.

Kasalukuyang nakaupo sila sa loob Starbucks. Bahagya syang nailang sa titig ni Brandon. She felt her heart stop for a moment. Nanginginig ang mga kamay nya na kinuha ang kape nya at dinala sa kanyang bibig. Ipinagdadasal nya na dumating na ang oras para umalis sila. Dumating naman ang inaashaan nya. Naglalakad ang lalaking inutusan nito palapit sa kanila at sinabi ang pag alis nila. Tiningnan sya ni Brandon para ipaalam sa kanya na sumunod na sya dito. Hatak hatak ang dalawang maleta nya ay iritang irita sya. " Ano bang dala-dala mo at parang buong laman ng condo mo ay binitbit mo na!" Nairita sya sa ngiting binigay nito sa kanya. "You don't have the right to care about my personal things." Singhal nya dito. Napailing lang ito at ngumiti. "Then, I don't have the right too to make an arrangements with you just to entertain your favors, Ms. Ayala." Bahagya syang napailing sa sinabi ni Brandon. Ipinagpasalamat nya na maya maya pa ay sakay na sila ng private plane na pagmamayari ng mga ito. Inutusan nito ang isa sa mga naroroon na kunin ang mga gamit na dala nya at may nakita syang isang private suite na pinasukan nito. Bigla syang nagulat sa pagkakahawak sa kanya ni Brandon. "I'm sorry. I don't mean to startle you. You can use that suite and make yourself comfortable. I will send a water with you. Susunod nalang ako." Parang may kusang isip ang paa nya na lumakad patungo sa suite na iyon. Nahigit nya ang kanyang paghinga sa ganda ng kwarto na iyon. Maya maya pa ay nakita na nyang umangat na ang eroplanong sinasakyan nya. Napatingin sya sa pinto ng biglang may kumatok. Iniluwa nito si Brandon na may dalang tubig. "Uminom ka muna ng tubig. Namumutla ka." Bahagyang syang nagalala sa sinabi nito. Namumutla nga ba sya? Agad nya kinuha ang tubig at uminom. It sent her a relief. Nakatingin sya sa bintana nang biglang napahawak sya sa couch na malapit dito. Nakadama sya ng biglang pagkahilo. Huling nakita nalang nya ay si Brandon na inalalayan sya sa pagkabagsak.

*************
Hindi na nabigla si Brandon sa pagbagsak ni Juliane. Sinadya nyang lagyan ng pampatulog ang tubig na ininom nito para hindi ito mainip sa byahe patungong cebu. Akala nya kanina ay nagbago na ang isip nito na sumama sa kanya. Pinahintay nya talaga sa assistant nyang si Lin ito sa airport. And he glad na nalate ito dahilan upang makausap nya ang ibang kliyente nya at ang daddy nya. "What made you file an indefinite leave, son?" Tanong sa kanya ng daddy nya nang maupo ito sa harap ng desk nya. "You know that I will never stop you for having at least a vacation. I know, you're working very hard for this company and for your own profit." His father added. "Dad, I really need this sembreak to give Juliane the dose of her own medicine. And bringing her to that remote island will be the only thing that I think will be the best." Sagot nya dito habang pinipirmahan nya ang mga papel na kailangan ng sign nya. "Just make sure that you're man enough to live with her plus, I wish that your own motives are excluded from your reasons of why you need to take her on that place. No monkey business and no heart involve." Paalala nito sa kanya. "I promise, dad." Yun lang ang huling salitang binitawan nya sa daddy nya bago sila tuluyang maghiwalay nito.

Inalalayan nya si Juliane at hiniga sa kama. Inalis nya ang sapatos nito at kinumutan. Di nya maiwasan masdan ito habang natutulog. "You're just near yet I can't reach you. How you got under my skin?" Hinawakan nya ang mukha nito at akmang hahalikan nya ito ng bigla syang lumayo dito.

It wasn't right, Brandon! Don't take advantage on a sleeping woman, dammit! Pagalit nya sa kanyang sarili. Umalis agad sya sa kama nito at pabagsak na umupo sa couch. Hinilot nito ang sentido nya. Hanggang sa di nya namalayan ay nakatulog sya dito.

Nagising si Brandon ng alas syete ng gabi. Makakalapag ang eroplanong sakay nila ng 7am o 6am ng umaga. Tiningnan nya si Juliane na hanggang ngayon ay walang malay dahil sa gamot na nilagay nya sa inumin nito. Nakadama sya ng awa para dito pero tinikis nya ang nararamdam nya. He need to punish this woman for making Martin's life a living hell. Lumabas sya at nagpahanda lang ng clubhouse para sa hapunan. Naupo sya sa upuan na malapit sa bintana ng eroplano. He don't have the appetite to eat. Habang hinihintay ang pagkain nya ay isinandal nya ang ulo nya sa upuang kinauupuan nya. Hindi nagtagal ay hinatid na din ni Lin ang clubhouse nya.

"Sir, here's your clubhouse." Sabi sa kanya ni Lin. Nanatili itong nakatayo sa gilid nya. Kabisado na nya ito. Ganito talaga si Lin kapag may importanteng bagay ito na sasabihin o di kaya ay suggestions. "What is it?" Sabi nya dito. "Sir, I just want to ask if how about the pretty girl you're with?" Tanong nito sa kanya na nagaalangan. "What about her?" Sabi nya dito ng hindi ito tinitingnan. "She haven't eat anything yet. Except, you already gave her a umhmm, you k-know." Sabi nito. Pinigil nya ang matawa sa sinabi nito. "You don't need to worry her. She's fine and she told me, she only wants to get rest." He replied in a serious tone. Nagulat sya ng hindi pa din ito umaalis sa tabi nya. Wala syang matandaan na dapat pa nila pag usapan dahil nai-discuss nya na dito lahat ng plano at kailangan nitong gawin mula sa paglapag ng eroplano hanggang sa pagbalik nito para maging mata nya sa naiwan nya sa Boston at sa pag sundo sa kanila ni Juliane. Balak nyang italaga ang dalaga ng isang linggo sa private island ng mama nya at pahirapan ito doon. Reality poured into his head. Nagsalita si Lin. " Sir, can I have a vacation too when I go back at Boston." He stop chewing his clubhouse. Kunyari ay nagisip sya. "You can now call the administration office and tell them you're going to have a vacation." He said firmly controlling his laugh to burst out. Mukha naman ngang sineryoso nito ang sinabi nya at tuwang-tuwa ito. "Really sir? Oh, yes!" Sabi nito at sumasayaw sayaw pa sa gilid nya. Uminom sya ng tubig at ipinagsalin sya nito sa baso. He cleared out his throat and said "Yes. I'm definitely sure. Tell them that you will have your lifetime vacation and they will surely give you your last salary." He added and walk away. Narinig pa nyang tinawag sya nito at nagkamot ng ulo. " Sir, I'm just kidding you know." Sabi ni Lin. Napailing nalang sya nang makapasok sa loob ng suite na tinutulugan ni Juliane. Efficient ang assistant nyang si Lin. Mas matanda ito sa kanya ng 4 na taon at kengkoy. Madalas ay ito ang nakakaalam ng problema nya sa loob at labas ng kompanya.