Love in Dream

chapter 10- Sila na! -__-

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(Altheya’s POV)

It’s been a week since the day that I told lorenz that I like him, and the funny thing is, he told me that I’m just like a little sister to him. Ohhhw come on theya, quit that stupid tought of yours. Nagiging bitter nanaman ako eh.

-___-

Well, if you ask me where am I? andito lang naman ako sa canteen, eating alone lang ang drama. LOL! Why I’m alone? Wala lang! gusto ko lang..feel ko lang magpaka emo today! Hahaha kidding! :PP

Actually, kanina ko pa talaga tinitignan dito si lorenz.

Oh wait, I’m not a stalker ahh, pag upo ko lang dito sa pwesto ko ngayun tsaka ko lang sya nakita, d ko sya sinusundan no, d naman ako ganun ka babaw.

Oh well, he’s with a girl and they look like very happy, kanina pa nga sila nag tatawanan eh.

Mukhang hindi nag aaral dito si girl, well, wala nga kaming uniform kaya d mo ma distinguish kung sino ang mga estudyante dito or kung sino yung outsiders, but strict naman dito pag dating sa I.D. dapat kasi na lagi nakasabit sa leeg mo ung ID  kundi you have a penalty kapag nahuli ka. And this girl, wala syang ID, vissitor’s pass lang ung nakakabit sa may shirt nya.

You know, the truth is, Lorenz and this girl looks good together, although medyo may pagkahawig silang dalawa, or it just me kasi di ko naman masyadong makita face ni girl, natatakpan kasi sya ni lorenz eh.

Oh well, kailangan ko na talagang mag move-on dito sa feelings ko na to, alam ko naman kasi na walang patutunguhan. Tatanggapin ko nalang na magkaibigan kami at parang kapatid ang turingan.

Buti nga magkaibigan pa kami di ba? Ung iba nga d alam ng crush nila na nag e-exsist pala sila sa mundo eh. Kaya it’s better to be friends than to be bitter… haha.. DARAMA KO NA! >.<

Naka tingin lang ako kila lorenz at dun sa kasamang nyang girl, pinag mamasdan ko kasi talaga yung babae, parang nakita ko na somewhere pero d ko na matandaan. Bigla na lang may impaktitang sumulpot sa harapan ko.

“hoy!!! Bakit tulala ang drama mo dyan at sino naman yang…..” at tumingin sa harap ko kasi doon nakaupo sila lorenz. “ohhh… I see…tsk. sakit noh?

“huh? Anong masakit? Wala namang masakit ahh? Bakit naman masakit? May nangyari ba?” painosente kong tanong.

“ay gagang to! Akala ko ba ako ang slow sa ating apat? E bakit ikaw ngayon ang di makagets sa simpleng ‘masakit’ thingy na yan… duhh…hindi po math problem ang pinapagets ko sayo…palibhasa yan nalang asa utak mo eh.” Inis na sabi ni khyllie… yep! Si khyllie ang ang gumugulo saaking ngayun…

Tsk. sabi ko di ba mag e-emo ako ngayun? -___- wala na eh, may bruha ng gumugulo sa moment ko… =_____=

Me: “yeah, alam ko naman, gets kita noh… nag pa-playing safe lang ako dyan sa ‘masakit’ thigny mo na yan… look, I’m moving on dyan sa feeling ko na yan sa kanya, kasi naan, parang hindi healthy para saakin at mas ok na rin siguro na magkaibigan kami di ba? At lease by that… I know na hindi ako marereject and at the same time, hindi rin ako aasa at masasaktan kaya stop that ‘masakit’ na yan kasi I am contented in my place.”

Kahyllie: “oh sige na, sabi mo eh, na no-nose bleed ako sayong babae ka!”

M: “bakit ka ba kasi andito ahh? Nananahimik ako dito tapos bigla ka nalang susulpot sa harap ko, ano bang kelangan mo at iniistorbo mo ang moment ko sa pagiging EMO dito ahh?”

K: “eh kasi may nakakainis kasing hangin na umaaliggid saakin kaya nilayasan ko..nambubwisit nanaman, kala kung sino syang gwapo mukha namang G*go.”