Izuku kulaklarını yırtan alarm ile kalktı.
Hayatında gördüğü en uzun rüyayı görmüştü.
"Artık rüyalarımdan çık Kacchan.."
Gözlerinden akan yaşları silerek yavaşça yatağından kalktı. Sanki bir saniye bile onu düşünmeyi
bırakabiliyormuş gibi bir de rüyalarına giriyordu.
O günden beri asla uyuyamıyordu. Uyuduğu zaman ise rüyalarına biricik sevgilisi giriyordu.
Mutluluklarının devamı olan rüyalar görüyordu. Ya da sevgilisinin son anlarını.
.
.
.
.
.
.
.
Katsukinin bedeni kendiliğinden haraket etmişti. En çok sevdiği insanı kurtarmak için onu iterek villainin quirkine düz bir hedef olmuştu. Karnını delip geçen demirlerle yere yığılması da çok uzun sürmemişti.
"Aptal.. Deku. Asla kendine dikkat etmeyeceksin değil mi?"
Son cümlesi ise Izukunun kalan hayatında asla aklından çıkmamıştı.
