İzuku odasında yorganın altına, patlamayı bekleyen bir bomba gibi duruyordu.
Yanakları kızarmıştı, miğdesi bulanıyordu ve
Katsukiyi istiyordu.
Kalbi deli gibi attığından sağlıklı düşünme yetisini kaybettiğini hissetti. Zorla nefes aldı ve telefonunu bulmaya çalıştı.
Lidayı aramalıydı.
Yoksa sonucu kötü olan şeyler yapabilirdi.
Aklından bu düşünceleri çıkarmak için kafasını sertçe iki yöne salladı İzuku. Odasında her yeri güçlükle aradığında telefonunun burda olmadığını fark etti sonunda.
İlacına zaten bakmıştı ama erteleyip duruyordu almayı.
Gözlerinden yaşlar yavaş yavaş aktı.
"Yardım et aptal."
