MİRAS [CHANBAEK]

De Face

❣️ İyi okumalar❣️

"Baekhyun annem hadi uyan"

Gözlerimi açmaya çalıştığımda açılmak yerine canımı acıttılar. Bu demekki çapak bağlamışlardı. En nefret ettiğim şey. Zar zor sağ gözümü aralayıp başımdaki büyük anneye baktım. Benim aksime uykusunu almış yaşına göre dinç görünüyordu.

"Hadi kalk artık oğlum öğlen oldu gece uyuyamayacaksın"

"Tamam, Min Ji nerede?"

"Chanyeol ile bahçedeler, hadi kalk Chanyeol'u geçirelim birazdan gidecek"

"Tamam geliyorum"

İki gün ne çabuk geçmişti. Chanyeol gittiğinde yokluğu hissedilirdi şüphem yok. Samimi ve sıcak kanlılığı insanı rahatlatıyordu, ama çalışan birisi ve işinin başına dönmesi gerek, daha sonra tekrar gelebilirdi belki. Ama gittiğine biraz üzüldüm doğrusu. Uzun zamandır kimseyle böyle arkadaşlık etmemiştim ve bir arkadaşın yokluğunun ne kadar kötü olduğunu Chanyeol hatırlatmıştı bana. Alıştığım yalnızlık o gidince umarın rahatsız etmezdi. Belkide numarasını almalıyım? Ama iki gündür tanıştığımım birinin numarasını almam garip olmazmıydı? Hem çok meşgul birisi aklına geleceğimi bile sanmam. En iyisi hiç nuramayı istememek. Kapalı gözlerimle Banyoya gidip biraz olsun ayılmaya çalıştım. Biraz kendime geldiğimden hemen aşağı indim. Chanyeol geldiği günkü lacivert takımını giymiş kucağına Min Ji ile bahçe kapısında bekliyordu. Çok güzel bir görüntü yalan yok.

"Ah baba güzellik uykusundan uyanmış Mini~"

Kalın sesiyle aego yapınca kıkırdadım.

"Üzgünüm Min Ji'yi de sana bıraktım"

"Sorun değil hem biraz uykuya ihtiyacın vardı şimdi iyimisin?"

"Evet çok teşekkür ederim"

"Önemli değil arkadaşlar bu günler için"

Kocaman gülümsemesiyle göz kırıp Min Ji'yi öptü.

"Ah bu kızı özleyeceğim"

"Şuna bak, büyük annesini unuttu hayırsız herif!"

Hemen yanımdaki yaşlı kadına baktım. Gerçekten asla susmayan kadın iki gündür sesini çıkarmıyordu. Ama kesin bir haltlar karıştırıyordur da ondan. Chanyeol'un elinden Min Ji aldığımda sıkıca sarıldılar. Hatta büyük annenin gözleri dolmuştu. Bense sessizce onları izledim.

"En yakın zamanda tekrar geleceğim, hatta beraber tatile gideriz ne dersiniz"

"Gideriz oğlum, kendine çok dikkat et. Yemeğini uykunu eksit etme. İnsanları sakın ha başına musallat etme duydun mu?"

"Tamam güzelim sen beni Merak etme"

Büyük anne dolu gözleriyle hemen içeri kaçtı. Chanyeol'e bu kadar bağlı olduğunu bilmiyordum. Aralarındaki ilişkiye imrendim.

"Eee hadisene"

"Ne hadi?"

"Ee numaran? beni öyle başından savabileceğini mi sanıyorsun?"

Uzattığı telefonu alıp tereddüt etmeden numaramı kaydettim. Bir kere Min Ji'yi öpüp saçlarımı karıştırdı.

"Görüşürüz, kendine ve diğer iki kızıma dikkat et" Kızı?

"Görüşürüz" Chanyeol kendisi gibi büyük Jeepiyle gözden kaybolana kadar izledim. Bahçe kapısını kitleyip eve girdim. Büyük anne sanki az önce ağlayan kendisi değilmiş gibi oturmuş dizisine yorumlar yağdırıyordu. Min Ji'yi yere yatırıp yukarı çıktım. Keşke biraz daha kalsaydı. Şimdi fark ediyorum da Chanyeol gerçekten eğlenceliydi. Yokluğu dediğim gibi kedini belli ediyor ki daha gideli bir dakika oldu, olmadı. Büyük annenin gelmemesi hakkında yakınmaları doğru. Ben olsam bende onu yanımda isterdim. Nefesimi verip odayı toparladım. Min Ji'nin öğle yemeği ve büyük annenin ilaç saati gelmişti. Aşağı indiğimde büyük anne telefonu almış bir şeylere bakıyordu.