OUR DESTINY | ✔

Chapter 01

_____________________________________________

දකුණු කොරියාවේ සෝල් නගරය, මිලියන 9 ක ජගහනයක් ජීවත් වෙන නවීන පලමු පෙළ නඟරයක්.. වර්තමානෙ වෙනකොට තියෙන්නේ ⁣phone එකකින් කෑම ගෙන්න ගන්න එක, ටැක්සියක් ගෙන්න ගන්න එක, බිල් ගෙවන එක වගේ ගොඩක් දේවල් ලේසියෙන්ම කර ගන්න පුළුවන් තත්ත්වයක්.. phone එකෙන්, තත්පර ගානකින් විනාඩි ගානකින් ලෝකෙ වෙන හැම දෙයක් ම අපිට බලා ගන්න පුළුවන්.. දුරින් ඉන්න ඕනිම කෙනෙක්ව ඉක්මනින්ම සම්බන්ධ කර ගන්න පුළුවන්.. phone එකට ⁣අපේ වැඩ පහසු කරන්න විතරක් නෙවෙයි අපේ වැඩ අවුල් කරන්නත් පුළුවන්.., තව කෙනෙක්ගෙ ජීවිතයක් වුනත් වෙනස් කරන්න පුළුවන්..
_____________________________________________

@HB Private law firm

"මියානේ..."

ලොකු කණ්ණාඩි දෙකක් දා ගත්ත කොල්ලෙක්.. අත් දෙකේම ග්‍රොසරි බෑග් ටිකක් එල්ල ගෙන දුවන්නේ හදිස්සියෙන්..

"ලිෆ්ට් එක... අයියෝ.. පොඩ්ඩක් ඉන්න.. ආහ් කම්සාම්මිදා... කාට හරි පුළුවන් ද 20 තට්ටුවට යන බට්න් එක ඔබන්න.."
.
.
.
"ආ මට ඉඩ දෙන්න පුළුවන් ද.. මට බහින්න ඕන.. කම්සාම්මිදා.."

'ආහ්.. ඇති යාන්තම්..'

කණ්ණාඩි දාපු කොල්ලො 20 තට්ටුවේ දි ලිෆ්ට් එකෙන් බැසේසෙ, ඒ එයා වැඩ කරන තැන නිසා..

@spex boy POV

"ඒයි පොඩි එකා... මං ගේන්න කියපු ස්පැගටි එක ගෙනාවද?"

"ආ ඔව් මිස් මීරා ගෙනාවා. මෙන්න.."

'ඔහ්... ඔයාලා බලනවා ඇති නේද මේ කණ්ණාඩිය දාන කොල්ලා කවුද කියල.. ඉන්න මං කියන්නම්... මේ කොල්ලා තමයි මම.. මං ටේහියුන්... කිම් ටේහියුන්.. අවුරුදු 23යි.. මං ඩේගුවල තමයි ඉපදුනේ.. සෝල් ආවෙ ජොබ් එකක් හොයා ගන්න හිතාගෙන.. එතකොට තමයි මගෙ හොඳම යාළුවා වැඩ කරන HB පෞද්ගලික නීති ආයතනයේ administrative assistant (පරිපාලන සහයක) කෙනෙක් විදිහට ජොබ් එකක් හම්බෙන්නෙ.. මං මෙහෙට වැඩ කරන්න ඇවිල්ල අවුරුදු එකහමාරක් වෙනවා.. ආ... ඔයාලා හිතනවා ඇති නේද ඇයි මං මේ මිස් මීරාට කෑම ගෙනාවෙ කියල?? මගෙ යාළුවා ඇරෙන්න හැමෝම මට කියල තමයි කෑම ගෙන්න ගන්නෙ.. හිතන්නකො රැග් එකක් වගේ ⁣කියලා.. කෑම විතරක් නෙවෙයි.. අපෙ බොස් මිස්ටර් ජන්ග් හෝසොක්, එයා දෙන වැඩත් මං ලවා තමයි කරව ගන්නෙ.. ඒ දෙන වැඩ වලින් මාව බේර ගන්නෙ ඉතිං මගෙ හොඳම යාළුවා තමයි.."