OUR DESTINY | ✔

Chapter 11

@Busan House

Taehyung POV

මට ඇහැරුනා.. තාම හරියට ඉර පායලත් නෑ.. වෙලාව... උදේ 6ට ලඟයි... ජන්කූක් හිටියෙ මගෙ උරහිසට ඔලුව තියාගෙන.. මං එයා දිහා බලාගෙන කල්පනා කලේ ඊයෙ වෙච්ච දේවල්.. එයා මං නිසා ඔම්මාගෙන් ගුටි කෑවත් එක්ක.. පව්..

'ඔම්මා, ජන්කූක්, ජින් හියොන්ග් මෙයාලා මං නිසා,මේ මුකුත් නොදන්න පුංචි දරුවා නිසා කරදරෙන්.. ඊයෙ ඔම්මා ජන්කූක්ගෙ ගෙදරටත් කතා කරන්න ඇති.. දැන් එයාලාත් කලබල වෙලා ඇති..'

'එතකොට යුමී..? එයා? එයා මේවා දැන ගත්ත දවසට..? ජන්කූක්ගෙ ආදරේ යුමී.. ජන්කූක්ගෙ දරුවාගෙ ඔම්මා වෙන්න ඕන යුමී මිසක මං නෙවෙයි.. මට තීරණයක් ගන්නම වෙනවා... මෙයාලාට තවත් කරදර කරන්න මට බෑ.. ඔව් මං ඒක කරනවා...'

ජන්කූක් හිටියෙ තද නින්දක.. මං එයාගෙ ඇස් වලට වැටිලා තියෙන කොන්ඩෙ එයාට නොදැනෙන්න අයින් කලා..

"මියානේ ජන්කූක්.. මට මේ දේ කරන්න වෙනවා.. ඔයා වෙනුවෙන්.. යුමී වෙනුවෙන්.. ඔම්මා වෙනුවෙන්... හැමෝම වෙනුවෙන්... පුළුවන් නම් මට සමාව දෙන්න..."

මං එයාගෙ ඔලුව බිත්තියට හේත්තු කරල මං නැගිටල ගියේ මගේ රූම් එකට.. රූම් එකට ගිහින් පුංචි කොල කෑල්ලක මං ගත්ත තීරනේ ගැන ලිව්වේ ඒක ජන්කූක් දැන ගන්න එක හොඳයි කියල හිතුන නිසා.. ඒ කොල කෑල්ල එයාට පේන විදිහට දොරේ අලවලා මං ආයෙත් මගේ රූම් එකට ආවේ මගෙ ගමන යන්න ලෑස්ති වෙන්න.. මං සමාව ඉල්ලනවා..මගේ පුංචි පැටියාගෙන්...

"මියනේ... ඔයාගෙ ඔම්මා... ගොඩක් නරක කෙනෙක් නේද? ඒත්... මේ දේ ඇරෙන්න මට වෙන කරන්න දෙයක් නෑ පැටියෝ... ඔයාට පුළුවන් නේද මට සමාව දෙන්න...? අපි ආයෙත් දවසක හම්බෙමු... මියානේ මගෙ පැටියෝ.. මං ඔයාට ගොඩාක් ආදරෙයි.."

මං ලෑස්තිවෙලා පහලට එනකොට 6.30ට විතර ඇති. ඒත් ගෙදර කවුරුවත් පේන්න හිටපු නැති නිසා මං එහෙමම ගේට් එකෙන් එළියට ඇවිත් ⁣පයින්ම ගියේ මගට ගිහින් ටැක්සි එකක් ගන්න පුළුවන් නිසා...

ටැක්සි එකකට නැගල මං ආවෙ මගෙ විසඳුම තියෙන තැනට.. බූසාන් හොස්පිටල් එකට.. මගෙ එකම විසඳුම තියෙන්නේ එතන.. මං හොඳ හුස්මක් අරගෙන ඇතුලට ගියා.. Reception ලඟට ගිහින් අයෙත් පාරක් කල්පනා කලේ මේ වැඩේ කරන්නම ඕන ද කියල...