Chapter 36

1.4K 210 135
                                        

3 Weeks Later 🥀

සති තුනක කාලයක් ටේහියුන්ටවත් ජන්කූක්ටවත් කිසිම දේකින්, කිසිම කෙනෙක්ගෙන් කිසිම ප්‍රශ්නයක් තිබ්බෙ නැහැ. එදා ටේහියුන්ගෙ ෆේන්ට් වීමෙන් පස්සේ ජන්කූක් ටේහියුන් ගැන ඕනවටත් වඩා හොයලා බැලුවා. එදයින් පස්සේ ටේහියුන් ඔෆිස් ගියෙත් නැහැ. ජන්කූක් එයාට යන්න අවසර දුන්නේ නැහැ. එයාට ගෙදරින් එළියට යන්න ඕන වුන හැම වෙලාවකම මොන වැඩේ තිබ්බත් ජන්කූක් එයා එක්ක යන්න ආවා. අඩුම ගානේ ඩ්‍රයිවර් එක්කවත් යන්න දුන්නේ නෑ. ඇත්තටම ටේහියුන්ට ඒක ගැන දැනුනෙ එයා ගැනම තරහක්. මොකද ජන්කූක්ට එයා නිසා වැඩක්වත් හරියට කර ගන්න බැරි වුන නිසා. ඉතිං ගොඩක් වෙලාවට ටේහියුන් චෙකප් වලට හැරෙන්න ගෙදරින් එළියට ගියේ ගොඩක් අඩුවෙන්. හැබැයි එයා ගෙදර හිටියේ ගොඩක් සතුටින්. කිසිම කම්මැලිකමක් දැනුනෙ නෑ. මොකද මිසිස් ජියොන් ටේහියුන්ට එයාගෙ සාර්ථක මල් වගාව ගැන හැමදේම කියල දුන්නා. දැන් ටේහියුන් පවා තනියම මල් වවනවා. තාම මල් පිපිලා නැතත් එයාටත් තියෙනවා චුටි මල් වගාවක්.

 තාම මල් පිපිලා නැතත් එයාටත් තියෙනවා චුටි මල් වගාවක්

Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.

"ජන්කූක්.. දැන් ඇති නිදා ගත්තා.. නැගිටින්න.."

"තව චුට්ටක් නිදා ගන්නකො ටේ.."

⁣උදේම නැගිටපු ටේහියුන් ජන්කූක්වත් නැගිට්ටවන්න උත්සාහ කලත් ජන්කූක් කලේ ටේහියුන්වත් බදාගෙන ආයෙත් නිදා ගත්ත එක. ටේහියුන් මේ කෑගහන්නෙ එකසිය එක් වෙනි වතාවට..

"දැන් පැය දෙකකට කලිනුත් කිව්වේ ඕකමයි.. මං අද චෙකප් වලට යන්නත් ඕන.."

"අනේ ටේ.. අද මගෙ නිවාඩු දවස.. චුට්ටක් නිදාගන්න දෙන්නකො.. ඩොක්ටර් ළඟට නම් මම ගිහින් දාන්නම් බබෝ.."

OUR DESTINY | ✔Stories to obsess over. Discover now