OUR DESTINY | ✔

Chapter 38

ජන්කූක් කලේ හොස්ප්ටල් එකේ ඔපරේෂන් තියටර් එක ළඟින් එහෙට මෙහෙට ඇවිද්ද එක. එයාට හිතාගන්න බැරි වුනා මොකද වුනේ, දැන් මොකද වෙන්නේ, ඉස්සරහ මොකක් වෙයි ද කිවන එක ගැන. හැමදේකටම වඩා එයා බයවෙලා හිටියේ ටේහියුන් ගැන. ටේහියුන්ට මොනවා හරි වුනොත්? එයා මොනවා කරන්න ද?

"ජන්කූක්.. ජන්කූක්.. මොකද වුනේ? මගෙ දරුවා.. මගෙ දරුවාට මොකද වුනේ..?"

මිසිස් කිම් කෑ ගහගෙන දුවගෙන ඇවිත් ජන්කූක්ගෙ අත් දෙකෙන්ම අල්ල ගත්තේ ජන්කූක්ගෙන් විස්තරේ දැන ගන්න වුනත් ජන්කූක් කලේ කඳුළු පිරුණු ඇස් වලින් මිසිස් කිම් දිහා බලාගෙන හිටපු එක.

"ම්ම්- මට සමාවෙන්න ඔ- ම්මා.. මට සමා- වෙන්-න.."

ජන්කූක් වචන පටලන ගමන් කියද්දි මිසිස් කිම්ගෙ අත් ලිහිල් වෙලා ගියේ ජන්කූක් එහෙම්මම ඔපරේෂන් තියටර් එක ළඟ ⁣බිත්තියට හේත්තු වෙද්දි. හැමෝම හිටියේ කලබලෙන්, බයෙන්. ඉස්සරහට මොනවා වෙයි ද කියන එක ගැන කාටවත් දැනීමක් තිබ්බෙ නැහැ..

"මිස්ටර් ජියොන්..?"

තියටර් එකේ ඉදල ආව ඩොක්ටර් කෙනෙක් ජන්කූක්ට කතා කරද්දි ඉක්මනට ඩොක්ටර් ඉස්සරහින් හිට ගත්තා.

"අපි ටිකක් කතා කරමු.."

ටේහියුන්ගෙ පවුලෙ හැම කෙනා දිහාටම බැල්මක් දාපු ඩොක්ටර් ජන්කූක්වත් එක්කගෙන එයාගෙ කැබින් එකට එක්කගෙ ගියා.

"ඩොක්ටර්.. මගෙ ටේ?"

"මින්සටර් ජියොන් මට සමාවෙන්න.."

"ඩොක්ටර්??"

"උන දේ නිසා දරුවාට ගොඩක් හානි වෙලා.. මම හිතන්නේ නෑ එයා තව දුරටත් womb එක ඇතුලෙ තියාගෙන ඉන්න එක හොදයි කියලා.."