OUR DESTINY | ✔

Chapter 13

ටේහියුන් ජන්කූක් දෙන්නා බූසාන් ගෙදරට යනකොට දැක්කෙ ගෙදර දැකලවත් නැති මිනිස්සු එහාට මෙහාට වේගෙන් වේගෙන් යන විදිහ.. ගෙදර මිදුලෙ එකම කලබලයක්...

"මොකක්ද මේ වෙන්නේ.. ඇයි මෙච්චර මිනිස්සු??"

පාර්ක් එකෙන් ආව වෙලාවෙ ඉදලා ජන්කූක් ටේහියුන් දෙන්නගෙන් කවුරුවත් කතා කලේ නෑ.. මෙච්චර වෙලා තිබ්බ නිශ්ශබ්දතාවය ජන්කූක් බිදලා දැම්මෙ ගෙදර ඉන්න සෙනඟ දැකලා..

"මොකක් හරි ප්‍රශ්නයක්වත් ද?"

ගෙදර ඉස්සරහින් වාහනේ නවත්තපු ගමන් ටේහියුන් වාහනේන් බැහැලා ගෙදරට දිව්වා.. ජන්කූක් වාහනේන් බහිද්දි ගේ ඇතුලෙ ඉදන් ආවේ එයාගෙ සෙකට්‍රි මින් යුංගි..

"යා.. ජන්කූකා... මොන මගුලක් ද කලේ මෙච්චර වෙලා? ඒ මදිවට ෆෝන් එකත් දාලා ගිහින්.."

"කෝල් කලා ද? මොකක්ද මේ වෙන්නේ? මොනවා හරි කියන්න තිබ්බා නම් ටේහියුන්ට කෝල් කරන්න තිබ්බා."

යුංගි, සාක්කුවෙ දාගෙන හිටපු ජන්කූක්ගෙ ෆෝන් එක ජන්කූක් අතට දුන්නා.

"තිබ්බා තිබ්බා.. දෙන්නම ෆෝන් දාලා නොගිහින් තිබ්බා නම්.. ටේහියුනුත් ෆෝන් එක දාලා ගිහින්.. ඉතිං කාට කෝල් කරන්න ද?"

"හරි හරි මොකක්ද මේ වෙන්නේ යුංගි..?"

"උබේ වෙඩින් එකට ලෑස්ති වෙනවා.."

"මොකක්..?? මොන වෙඩින් එකක් ද?"

"ජන්කූක්... මගෙ පැටියෝ..."

යුංගි එක්ක කතා කර කර හිටපු ජන්කූක් එකපාරටම පිටිපස්ස හැරුනේ එයාගෙ හැල්මොනිගෙ කටහඬ ඇහිලා.

"මට ගොඩක් සතුටුයි ජන්කූක්.. පුංචි පැටියව බේර ගත්ත එක ගැන.. ඔයා මාව ආයෙත් පාරක් හැල්මොනි කෙනෙක් කලා ජන්කූකී.. මට ඇත්තටම සතුටුයි.."

මිසිස් ජියොන් ⁣ආව ගමන් ජන්කූක්ව හග් කලේ ⁣ජන්කූක්ගෙ කම්මුලකට පුංචි හාදුවකුත් තියන ගමන්..

"හැල්මොනී..."

"දන්නවද ජන්කූක්.. මායි මිසිස් කිම් දෙන්නයි එකතු වෙලා අපේ එන්න ඉන්න අමුත්තාට නමක් දැම්මා.."