2

5.4K 658 24
                                        

ဝမ်ရိပေါ် အဲ့နေ့က အိမ်ကို ည ၁၁နာရီမှ ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်။

သူ တံခါးလက်ကိုင်ဘုလုံးကို ကိုင်ပြီး လှည့်ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ တိတ်ဆိတ်နေတဲ့အိမ်ထဲမှာ တံခါးဖွင့်သံ တကျွိကျွိက အကျယ်ကြီး ထွက်လာတယ်။ သူ့ဖိနပ်တွေကို တံခါးဝမှာ ချွတ်ထားခဲ့လိုက်ပြီး အိမ်ထဲ တိတ်တိတ်လေးပဲ ဝင်သွားတယ်။

အခုချိန်လောက်ဆို သူရဲ့အမျိုးသား‌လေးက သူတို့နှစ်ယောက် အတူတူအိပ်နေကြ ကုတင်ပေါ်မှာ အိပ်ပျော်နေလောက်ပြီဆိုတာ အသေအချာပဲပေါ့။

သူရဲ့လည်ပင်းမှာ တနေကုန် တင်းနေအောင် ချည်ထားရတဲ့ နက်ခ်တိုင်ကို‌ ဆွဲဖြည်လိုက်ပြီး ပင်ပင်ပန်းပန်း သက်ပြင်းချမိလိုက်တယ်။

တအိမ်လုံး မှောင်မဲနေပြီး.. ဝမ်ရိပေါ် မီးဖိုချောင်ထဲ အရင်ရောက်သွားတယ်။

မီးဖိုချောင်ထဲ ဝင်ဝင်ချင်း ထမင်းစားစားပွဲပေါ်မှာ ထမင်းဟင်းပန်းကန်းတွေကို အုပ်ဆောင်းနဲ့ အုပ်ထားပြီး သေချာ နေရာချထားတာတွေ့လိုက်ရတယ်။

သူ့အတွက် ရှောင်းကျန့် လုပ်‌ပေးထားတာတွေကို တွေ့လိုက်ရတော့ ပြုံးမိသွားတယ်။ သူရဲ့ပစ္စည်းတွေကို စားပွဲအောက်မှာ ချထားလိုက်ပြီးတော့ အုပ်ဆောင်းအပေါ်မှာ ကပ်ထားတဲ့ မှတ်စု စာရွက်အသေးလေးကို ယူဖတ်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဒီစာက သေချာပေါက် ရှောင်းကျန့် ကိုယ်တိုင် ရေးထားတာပဲ။

ဝမ်ရိပေါ် အဲ့မှတ်စုစာရွက်လေးကို ယူပြီး သူရဲ့မှတ်စုစာအုပ်ထဲမှာ သူသိမ်းထားတဲ့ တခြား မှတ်စုစာရွက်လေးတွေနဲ့ ရောညှပ်ပြီး ထည့်သိမ်းထားလိုက်တယ်။

အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ သူစွပ်ပြုတ်ကိုပြန်‌နွှေးပြီး သူတစ်ယောက်တည်းပဲ မီးဖိုချောင်ထဲမှာ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ထမင်းထိုင်စားနေတယ်။

အကယ်၍ တခြားလူတယောက်သာ သူတို့ရဲ့အိမ်လောက်နီးနီး ကြီးမားတဲ့အိမ်ကြီးထဲမှာ တစ်ယောက်တည်းနေရမယ်ဆိုရင် တကယ် တအား ပျင်းဖို့ကောင်းမှာပဲ။

1 4 3 8 (Myanmar Translation)  [Completed]Stories to obsess over. Discover now