Agreement Love Affair (COMPLETED)

Chapter 34 - *My true feelings*

Chapter 34 - *My true feelings*

(Luke Avrel's POV)

Two hours na akong naghihintay dito sa swing pero hindi parin siya dumarating. Ni  hindi ko nga alam kung darating pa siya. Pero kahit na anong mangyari hindi ako aalis dito hanggang diko j nakikita.

This is my last chance. My last retort.

Biglang bumuhos ang napakalakas na ulan. Pakiramdam ko parusa 'to sakin dahil sa mga ginawa ko pero kung parusa nga 'to, I am willing to face it for Cassy. There's no turning back. Because I can do anything for Cassy. For the girl I love the most.

Nararamdaman ko na yung lamig na nanunuot sa mga kalamnan ko. Buong maghapong walang pahinga at ang malamig na buhos ng ulan. Dadating naman siya diba? I texted her many times but even once she didn't reply. Wala naba talaga siyang pakialam sakin? Please Cassy. Just this one. Consider my one last chance. After this, hinding Hindi na kita guguluhin pa.

Hanggang sa hindi ko na maramdaman ang buhos ng ulan. Then I saw her in front of me. Dumadating siya!

"C-Cassy... Y-You.. came."

"Bakit... naghintay kapa?" Medyo pagalit niyang tanong. I admit it pains me in the way she said it. Hindi ko nalang pinansin instead bigla ko nalang siyang niyakap. Mahigpit mahigpit. She was hesitated at first. She tried to pull me away but I never let her. I can't.

"Let us stay this way, p-please. For a while." I said while still trembling in cold.

"Bakit ka nagpabasa sa ulan? Pagod na pagod ka kanina sa practice niyo tapos nagpabasa ka? Are you out of your mind? Hindi mo ba alam na pwede kang magkasakit?! Bakit hinintay mo pa ako?!" She scolded. Kahit papano napangiti parin ako. She still care for me. I swear, I sense that she still care for me.

(Cassy Shanelle's POV)

Naiinis ako kay Luke at the same time sa sarili ko. Dahil kahit na anong sakit at lungkot ang pinaramdam niya sakin still, hindi ko parin maalis na mag-alala para sa kanya. It's so unfair!

"Be.. Because I know y-you would come. At k-kahit hindi ka dumating, maghihintay parin ako dito.. C-Cassy." He whispered into my ears. Kumalas ako sa kanya.

I can see pain visible in his eyes. And also sadness. Ano ba Luke? Hindi na kita maintindihan. Ano ba talagang gusto mo?!

Gusto kong isigaw lahat ng katanungan sa isip ko. Then paulit-ulit na nag-flashback yung mga sinabi ni Stacie noon.

'Pinaikot ka niya girl..'

'Pinaikot ka niya girl..'

'Pinaikot ka niya girl..'

'Pinaikot ka niya girl.. Hahahaha!'

Pinatigas ko ang boses ko. I won't never let him fool me again. "Sabihin mo na kung ano ang kailangan mo sakin para matapos na 'to."

He step closer to me and grab my hand. "Cassy, I-Im sorry. Alam ko na nasaktan kita dahil sa pagpapanggap natin. But I'm willing to sort things out. Let's start over again.. This time, let's make it real."

ANOOOO?!!! Bakit?! Dahil ba iniwan siya ni Stacie kaya kailangan na naman niya ako?! AYOKO NA! TAMA NA! Sawa na akong magpakatanga sa kanya. I've had enough! Pagod na pagod na ako.