Santernum Island [ON-GOING]

Chapter 5

Santernum Island
Written by: NiteCavilein

Namishka

Maaga akong gumising at tumulong kay Lola Saturnina na maglinis ng bakuran. Alas seis pa lang ng umaga ay gising na ako para magkape. Gaya ng nakasanayan, mahamog at malamig pa din ang paligid. Maaga ding gumising sina Damien at Vrandon upang sumama kayna Makino na libutin ang baryo. Si Catalina at Ariella naman ay nangunguha ng mga bulaklak sa tabi ng ilog. Si Charlotte ay naiwan dito kasama ko.

"You know what, Namishka Luna? I never thought that I would hold these kind of things in my beautiful entire life!" Saad ni Charlotte na hawak ang walis tambo at bunot. I rolled my eyes. What a spoiled brat!

"And you know what, Charlotte Rosales? You should learn on how to deal with other people because you are not in your house to act as a princess!" Pagkasabi ko n'on ay saka ko siya iniwan doon at ipinagpatuloy ang paglilinis sa likod-bahay.

Actually, I'm not used on doing household chores too but what should I do? I have no choice but to help Lola Saturnina and Catalina because as a really matter of fact, we are just staying here with them and eating the same food as theirs. And the most favorable thing we can do is to be nicer and more helpful for them.

Habang abala sa pagwawalis ng mga laglag at tuyong dahon ay biglang sumimoy ang malamig na hangin. Saglit akong tumigil dahil sa kaunting paninindig ng balahibo ko sa batok.

I shook my head. Patuloy akong naglinis hanggang sa parang pakiramdam ko ay may ibang tao sa bakuran. Mula sa pagkakayuko ay nag-angat ako ng tingin at lumingon-lingon sa paligid.

My forehead knotted when I saw nothing. The backyard is empty except of course of myself. Ipinagsawalang bahala ko na lang 'yon at patuloy na naglinis.

Halos kalahating oras ang itinagal ko doon hanggang sa mapadako ang tingin ko sa isang lumang balon sa 'di kalayuan. Lola Saturnina's backyard is more larger than the front yard. There's also a lot of small plants planted here.

'Hush...'

Napapitlag ako nang makarinig ng isang boses. I roamed my eyes around but the backyard is really empty, it was filled by silence, but.. I can't be wrong, I know I heard it.. I heard someone's trying to whisper in my ears.

Napakurap ako nang sumipol ang hangin. Nagliparan ang mga tuyong dahon na inipon ko sa isang sulok.

'Halika..'

Isang maliit na boses ang tila em-echo sa pandinig ko. Para akong natigalgal habang nakatitig sa lumang balon. Dinamba ng kaba ang dibdib ko at palakas ng palakas ang pagtibok ng puso ko. It's like the old water well is pulling me to get near with it. My whole curiosity is eating me and I want to fulfill it by crossing the space between me and that weird water well.

Mahigpit akong napakapit sa dulo ng walis na hawak ko. Humakbang ako ng isa papunta sa direks'yon ng balon. Nanginginig ang katawan ko pero pakiramdam ko, may sariling isip ang mga paa ko para maglakad ng kusa. Dahan-dahan ang naging paglakad ko, nagdadalawang isip ako kung tutuloy ba 'ko o hindi pero tuloy-tuloy namang humahakbang ang mga binti ko.

"Nami!" I almost shout when I heard Charlotte's voice.

Agad akong tumalikod sa balon at humarap sa direks'yon kung nasaan si Charlotte. Nakadungaw na siya ngayon sa bintana'ng nasa taas ng kwarto namin. Pakiramdam ko ay nakahinga ako ng maluwag.