သူေတာ္စင္နွင့္နတ္ဆိုးဘုရင္ [ျမန္မာ ဘာသာျပန္]

Chapter (2.2)

Zawgyi

အပိုင္း(၂)ဒုတိယပိုင္း
(သီလ႐ွင္ေလးႏွင့္အိမ္မက္နယ္ေျမ)

ဒီလက္စြပ္ကို သူရဲေကာင္းေတြျမင္သြားရင္ ဘယ္လို႐ွင္းျပရမလဲမသိတာေၾကာင့္ ခ်န္လီကုန္း မႏၱန္တစ္ခုသံုးၿပီး လက္စြပ္ကိုဖံုးကြယ္ထားလိုက္ေတာ့တယ္။
သူ အခန္းအျပင္ထြက္လာတဲ့အခါ ႏိုးေနတာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ သူရဲေကာင္းေတြက တည္းခိုခန္းေအာက္ထပ္မွာဝိုင္းဖြဲ႔ၿပီး အသားနဲ႔ဝိုင္ေတြစားေသာက္ေနၾကေလရဲ႕။
ခ်န္လီကုန္း ေအာက္ထပ္ဆင္းလာတာကိုျမင္ေတာ့ သူတို႔အားလံုးက မတ္တပ္ရပ္ၿပီးႏႈတ္ဆက္ၾကသည္။

ခ်န္လီကုန္းက ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္ၿပီး သူတို႔လုပ္ေနတာေတြဆက္လုပ္ဖို႔ လက္ဟန္ျပလိုက္သည္။

ယူရီရယ္က သူေတာ္စင္ေလးအနားေလ်ွာက္သြားၿပီး ေမးလိုက္သည္။
"သူေတာ္စင္အ႐ွင္ သက္သာသြားၿပီလား?"

"အဆင္ေျပပါတယ္။ကြၽန္ေတာ္ ၿမိဳ႕ရင္ျပင္ကိုသြားမလို႔"
သူ ၿမိဳ႕ရင္ျပင္မွာ အခင္းအက်င္းတစ္ခုဆြဲၿပီးတစ္ၿမိဳ႕လံုးကို ေသခ်ာသန္႔စင္ေပးခ်င္သည္။

"ဒါဆို ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး အ႐ွင္နဲ႔အတူလိုက္ခဲ့ပါ့မယ္"

ခ်န္လီကုန္းက မျငင္းဆန္ဘဲ ယူရီရယ္နဲ႔အတူၿမိဳ႕ထဲထြက္လာခဲ့ေလသည္။

....
ယူရီရယ္က အေတြးထဲေျမာေနပံုရသည္။သူတို႔လမ္းေလ်ွာက္လာတဲ့ တစ္ေလ်ွာက္လံုး စကားလည္းတစ္ခြန္းမွမေျပာေပ။
ၿမိဳ႕ရင္ျပင္နားေရာက္ခါနီးမွ ထိုအမ်ိဳးသားက စိတ္႐ႈပ္ေနတဲ့ပံုနဲ႔ ေမးလာသည္။
"မေန႔က သူတို႔ ဒီေနရာမွာမီး႐ိႈ့ၾကေသးတယ္။အ႐ွင္သိလား?"

"မီး႐ိႈ့ၿပီးျပစ္ဒဏ္စီရင္ၾကတာလား?"
ဤေခတ္တြင္ စုန္းမေတြမ႐ွိေပမယ့္ မီး႐ိႈ့ကြပ္မ်က္သည့္ဓေလ့႐ွိသည္။
ေမွာ္နက္ပညာ႐ွင္မ်ားကို ႐ွာေတြ႔လ်ွင္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားက သူတို႔ကိုဖမ္းဆီးၿပီး မီး႐ိႈ့သတ္ပစ္ေလ့႐ွိသည္။

"ဟုတ္ကဲ့။ေယာက်္ားတစ္ေယာက္က ေနာက္ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္မိသြားလို႔ပါ"

ခ်န္လီကုန္း: "...."ဘရားသားေရ မင္းကိုsystemကမ်ားလႊတ္လိုက္တာလားကြာ?ဒီရက္စက္တဲ့အမွန္တရားၾကီးကို ငါသိၿပီးသားပါလို႔။ ေက်းဇူးျပဳ ၿပီး ထုတ္မေျပာပါနဲ႔ကြာ။