ထင်ယောင်ထင်မှား နှုတ်ခမ်းဖျား
ကမ္ဘာဟာ ခပ်ကျဉ်းကျဉ်းကလေး
ငါ့အတွေးဟာ အမှုန်အမွှားပေါ့
မင်းနေ့မှာ ပန်းတွေပွင့်နေပြီး
ငါ့ရက်မှာ လမ်းတွေမှောက်နေတယ်
ဆပ်ပြာရည်စိမ်ထားတဲ့ အဝတ်တွေ
ရက်ထပ်နှစ်မှာပဲ အိမ်ခြေရာမဲ့သွားတယ်။
လိပ်ပြာအသေတွေ
ငါ့ဦးခေါင်းထက်ကနေ ကြွေကျလာတယ်
မင်းအိပ်မက်ဟာ ငါ့အိပ်မက်မဖြစ်နိုင်တော့
ရိုက်ထားတဲ့သံမှိုတွေ ဆွဲထုတ်
ကွက်လပ်တွေကို ပိုးသတ်ဆေးလောင်းထားရတယ်
ယိုင်နဲ့နဲ့ခြေလှမ်းမှန်သမျှ
မင်းအမည်နာမ တပ်ဝင်လာတယ်
အရောင်အစွန်းတွေခပ်ထုတ်ပေးမယ့် လက်ဖဝါးတဲ့
ငါ့ဘဝတစ်ခုလုံး ဆွေးသွားတယ်။
- ပယ်ရီ
