Unicode
"ကျယ်ဟန့်! မင်းကြားရလား?!"
အလွန်အမင်း စိတ်ပူပန်နေသော အသံပိုင်ရှင်ကို သူရင်းရင်းနှီးနှီး သိနေသည်။
"ကိုကို....."
"ကျယ်ဟန်၊ မင်း တည်နေရာကို ပို့လိုက်။ ကိုကို ခုချက်ချင်း မင်းကို လာခေါ်မယ်။"
ခု ချက်ချင်း လာခေါ်ရင် သူ ကုန်းကျွင်းနဲ့ ခွဲရတော့မှာပေါ့.......
"ဟန်အာ.... မင်း မြန်မြန်ပြောပါ။ အခု ဆက်သွယ်လို့ရတာ ဘယ်လောက်ထိ ရမလဲ ကိုကိုမသိဘူး။"
"..............."
"ဟန်အာ.....-"
ငိုမလို ဖြစ်နေသော ကိုကို့အသံက ရုတ်တရက် ပျောက်သွားသည်။ ဆက်သွယ်မှု ပြတ်သွားပြီ ထင်သည်။ နောက်တစ်ခေါက်ဆို ပြောပြလိုက်ရမလား။ နောက်တစ်ခေါက်ရောရှိပါသေးရဲ့လား။ သူ့ တွေဝေမှုက သူရော ကိုကို့ရောကို ရင်းလိုက်တာပါပဲ။
ကိုကို့အသံလေး နောက်ဆုံးကြားရတာတော့ အမြတ်ပါပဲ။ မြင်ကွင်းက အရောင်တွေ ရောထွေးနေရင်းနဲ့ နှစ်ထပ်ကွမ်းတွေဖြစ်ကာ ခေါင်းက တူနဲ့ ထုထားမတတ် နာကျင်လာသည်။ ထို့နောက်တော့ ကျယ်ဟန့်ကမ္ဘာလေး အမှောင်အတိကျ သွားလေ၏။
ကျယ်ဟန် နောက်တစ်ခေါက် မျက်လုံး ဖွင့်ကြည့်မိတော့ သူ ကုန်းကျွင်း ကုတင်ပေါ်မှာ။ သူ့လက်က ပလပ်ပေါက်ထဲ ထည့်လျှက် အားသွင်းလျှက်သား။
"ခင်ဗျား ထလာပြီပဲ။ Batteryကုန်ခါနီးရင်လည်း ထ, သွင်းလေဗျာ။ ကျွန်တော်မှာ ဟိုကနေ အိပ်ရာပေါ်ထိအထိ ထမ်းလာရတယ်။"
"ဪ..."
"ခင်ဗျား ပိုင်ရှင်ကို လိုက်ရှာနေသေးလား။ သူနဲ့ အဆက်အသွယ်ရလား။"
ရတယ်။ ပြီးတော့ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားတယ်လေ။ ကိုယ့်အပြစ်တွေပါပဲ။
"ကိုယ် ရှာနေတယ်..." သူခေါင်းကို ငုံ့ပြီးသာ ပြန်ဖြေမိသည်။
"မြန်မြန်ရှာပြီး ပြန်တော့။ နေနေတာ ဘယ်လောက် ကြာနေပြီလဲ။"
ဟန် ဘာမှ ပြန်မပြောမိ။ ကိုကိုနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်သွား၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်တင်နေဆဲမှာ ကုန်းကျွင်း၏ စကားလုံးများက သူ့ကို ပိုနာကျင်စေသည်။ မျက်ရည်ဝဲလုလု ဖြစ်လာသောအခါ သူစိတ်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်ရသည်။ သူငိုလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။ သူ့ရဲ့ အဓိက core chipလေး ရေတွေနဲ့ ထိခိုက်လိမ့်မယ်။
YOU ARE READING
Memories Bring Back You
Fanfictionကုန်းကျွင်းတစ်ယောက် Clubကအပြန် မူးနေတုန်း သူ့ဘဝကို လုံးဝပြောင်းလဲပစ်နိုင်မည့် အချိုးအကွေ့တစ်ခုကို စတွေ့ခဲ့တာပေါ့....... ကုန္းကၽြင္းတစ္ေယာက္ Clubကအျပန္ မူးေနတုန္း သူ႔ဘဝကို လုံးဝေျပာင္းလဲပစ္နိုင္မည့္ အခ်ိဳးအေကြ႕တစ္ခုကို စေတြ႕ခဲ့တာေပါ့....... Junzhe fi...
