Uyanmak istemiyordum. Çok uykum vardı. Sarsılıyordum. Biri beni taşıyordu sanki. Sonunda yumuşak yatağıma iniş yapmıştım. Önce üstüm örtüldü. Sonra saçımla oynandı. Fotoğraf çekme sesiyle beraber bir küfür duydum. Ardından sandalye sesi duydum. Uykuya dalmak üzereydim zaten ve yüzüme konan öpücüklerle uyumuştum.
Uyanmam lazımdı uyanamıyordum. Gözümün önünden bazı anlar ve kelimeler geçti.
Geber
Kim olduğunu bilmediğim bir çocuk var, evdeki merdivenlerdeyken birden dövülmeye başlıyor ağzı yüzü kan içinde yerde yatıyor. Döven kişi geber diyerekten tekmeler atıyor. Yanına eğiliyorum çocuğun bana bakıyor, elini tutuyorum. Bana gülümsedikten sonra gözleri kapanıyor elimi bırakıyor. Sarsmaya başlıyorum uyan Anıl diyorum.
Sonra görüntüler değişti.
Senin yüzünden
"Gitti! Gördün mü?"
Az önce çocuğu döven adam bu sefer de bağırıp etrafı dağıtıyordu.
"Benim yüzümden değil! Onu aldatan sensin! Beni suçlayamazsın!"
Bu sefer çocuk karşı çıkmıştı.
"O da senin gibi hastalıklı çünkü! Beni bırakıp o kadına senin yüzünden gitti!"
"Anıl!"
Nefes nefese uyandım. Hızlıca kalkıp sesin geldiği mutfağa gittim.
"Anıl! Anıl nerede?"
"Hey, hey Kerem sakin ol. Noldu?"
"Anıl... Anıl. O, o iyi değil burada mı?"
"Hayır dün seni bırakıp evine gitti."
Beni yatağıma taşıyan o muydu yani? Ah, şu an bu önemli değil.
Hemen dışarı çıktım. Anıl'ın kapısını çalıp duruyordum.
"Açsana!"
İyi okumalar 🛎
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Atan Alır (bxb)
Fantasie[Tamamlanmıştır (×1)] Top uzaklara doğru giderken herkes izliyordu. "Atan alır dedik Kerem hadi." Apartmandaki en sessiz soğuk insanın balkonuna da girmezsin be top! İyi okumalar,
