Hi ulit sa'yo!
Sorry. Hindi mo na nagagawang breakfast yung story mo..HAHAHAHA
Baka pwedeng late dinner na lang.
Sobrang busy kasi. Malapit na yung finals.
But, I promise na araw-araw ako mag-a-update sa story ko.
Thank you sa lahat. Sa patuloy na pagsuporta..
Keep safe:)))))
==========
JHOY'S SIDE
Kanina pa ako lakad ng lakad sa kwarto namin ni Mhor. Nag-a-alala na ako. It's almost 11:00 o'clock in the evening at hindi pa ito umuuwi. Gabing-gabi na pero wala na pa din siya.
Nag-text siya sa akin kanina before dinner time na hindi daw siya makakapag-dinner dito sa bahay kasi male-late siya nang uwi dahil may kailangan pa siyang tapusin sa trabaho niya.
Pero grabi na naman yang trabahong yan, gabing-gabi na pero wala pa din ni anino man lang ni Mhor.
Hindi ako sanay na wala siya. Ngayon palang kasi nangyari to.
Sinubukan ko na namang tawagan yung cellphone nito pero nakapatay pa rin. Damn it! Hindi niya ba alam na sobra na akong nag-aalala sa kanya.
Kung nuon sanay ito na walang pakialam kung kailan umuwi pwes ngayon iba na, may asawang naghihintay sa kanya.
"Humanda talaga sa akin tong Mhor na'to." -sabi ko dahil sa frustrations.
Makaraan ang ilang sandali ay nakarinig na ako nang sasakyan na ipinarada sa garahe namin.
Mukhang dumating na yung damuho. Humanda talaga to sa akin.
Hinalukipkip ko yung dalawang braso ko at pumunta kung saan agad ako makikita ni Mhor once na buksan niya yung pintuan namin.
Pagbukas nung pintuan niya agad niya akong napansin.
BINABASA MO ANG
Book 2: He Is Still A Selfish Man (Completed)
RomantikMy dream finally came true. Your glances, smiles and kisses are all MINE now. Thank you for that night that changes everything. Cause, finally you look at my direction. ----MRS. EMERALD JHOY S. MONTEVERDE
