𝐢𝐧𝐯𝐢𝐬𝐢𝐛𝐥𝐞 | 𝐩𝐨𝐫𝐠𝐨𝐥𝐚

Tekrar mı | 17.bölüm

Bu bölüm kaos bölümü nihahaha

~

Ömer'in odası ve banyo arasında kesişen duvarda ,bantla sabitlenmiş bir liste vardı
Maddeler halindeki aktivitelerin yanında, boş kutucuklar doldurulmayı bekliyordu.

İkisininde yapmayı istediği şeyler yazılıydı. Hürkan'ın çok sevdiği uzun araba yolculukları, Ömer'in daha önce hiç deneyimlemediği bovling ve bir kaç madde daha

Genç sandalyenin üzerine çıkmış, kağıdı asarken Ömer kestiği bantları ona uzatıyordu

Listeye baktıkça ikisininde aklında tekrar şu düşünce yer ediniyordu. O boşluğa karışmadan bir an önce gerçekleştirilmesi gereken hayaller

Ve Hürkan listeye eklemese de içinde, ona karşı hislerini söylemek de vardı

Ne var ki, çok az vakti olduğunu bilmiyordu

~

Hürkan tüm evi gezip unuttuğu bir şey aradı. Pantolonu için kullandığı ütünün fişi çekilmişti. Aynı şekilde ocağın altı da kapalıydı. Şarj aletinin yanında olduğundan emin olduktan sonra dış kapıya yöneldi ve Ömer'i yanına çağırdı

"Uğurlamayacak mısın beni?"

"Geliyorum"

Ömer geldiğinde Hürkan onu karşısına alıp daha önce aklında binlerce kez tekrarladığı konuşmasını yaptı

"Çok dikkat et. Kapı çalarsa açma. Elektrik giderse mum yakmamaya çalış, ikinci bir yangın istemiyorum. Dolapta bir şeyler var ısıtıp yersin. Ve en önemlisi kendine dikkat et. Bir sorun olursa çekinmeden ara"

Hayal ettiğinden uzak, biraz doğaçlama bir konuşma olmuştu ama aklındakini yapsaydı Ömer'in dayanabileceğini sanmıyordu. Şuan bile pis bakışlar atıyordu ona doğru

"Ciddi misin? Çocuk değilim ben"

"Evet- ben çıkıyorum. Görüşürüz"

"Bekle"

Hürkan'ın boyundaki atkıyı daha fazla örtüp montunu içine sıkıştırdı Ömer. Hava soğuk değildi. İlkbahar gelirken havalar ısınıyordu

"Şimdi oldu"

Hürkan sanki bir şey ararmış gibi tavana baktı. "Eve kamera mı taktırsaydım acaba ya"

Ömer yalandan şirinlikle konuştu
"Hürkan git"

Hürkan gülümseyip çıktıktan sonra Ömer de boş eve göz attı

Tabiri caizse öldüğünden beri hiç yalnız kalmamıştı. Ufak küslükleri dışında tabi. Ondan uzak durduğunda rahatsız hissediyordu. Sanki kötü bir şeyler olacakmış gibi

Yine de alışmaları gerekti belki de. Hürkan'ın sosyal bir arkadaş grubu vardı ve her an çağırmaları çok normaldi. Onu suçlayamazdı

İçeri geçip Sünger Bob izlemek için koltuğa yayıldı

~

Zili çaldı merakla. Gruptan mesaj atıp apar topar Kaan'ın evine çağırmışlardı. Kötü bir şey olmamasını umdu

Kapıyı Emre açtı. Yüzünde sıkıntılı bir ifade vardı. Ayakkabılarını çıkarıp içeri girdiğinde Kaan'ı gördü ilk önce. Koltukta oturmuş, elindeki yastığa işkence ediyordu. Kırmızı gözleriyle odanın bir köşesinde top ile oynayan Boni'yi takip ediyordu.

Hemen yanına gidip dizlerinin önünde diz çöktü Hürkan. Kaan dokunsan ağlayacakmış gibi duruyordu. Onu hiç böyle görmemişti

"Ne oldu!"