BERDEL

18.bölüm

"çok kötü bir şey yaptım," dedim

"ben bugün birini gördüm," dedim

"kimi, dedi tam cevap vereceken telefonu çaldı yanıtladı

Bir süre karşı tarafı dinledi ardından şu sözler döküldü dilinden
K9
"NEEE," DEDİ BAĞIRARAK VE TELEFON ELİNDEN KAYDI
************************************

Meleğin anlatımıyla
Miran eniştenin dediklerinden hiç bir şey anlamamıştık tabiki bu olay dün gerçekleşmişti

Babam Berfinlerin apar topar gitmesinin ardından donup kalmıştı ağzını bıçak açmamış tek kelime etmemişti

Ne yani şimdi gerçekten babam katil miydi dün gece hiç uyumamış hep düşünmüştüm gece susayınca su içmeye giderken

Babamı koltukta uyumuş bir şekilde bulmuştum çok üzülüyordum bu haline

Bir yandan ise güveniyordum benim babam yapmaz diyordum çünkü her kız çocuğunun babası kendine masumdu her kız Çocuğunun babası onun için melekti

Şimdi ise öğle olmuş yemek yemiştik babam ile konuşmak istiyordum ama duyacaklarımdan korkuyordum

Yemeğimi bitirdim elimi yıkadım ve salona geçtim "baba konuşalım mı biraz," dedim bugün pazar olduğu için işe gitmemişti

"konuşalım" dedi ve ayaklandı birlikte çalışma odasına gittik oturduk söze nasıl başlamam gerektiğini bilmiyordum

Çok zordu baba sen katil misin demek kendimi toplayıp boğazımı temizledim konuşmak için hazır gibiydim

"baba ben söze nasıl başlayacağımı bilmiyorum" dedim babam da boğazını temizledi haraketleri miran enişteyi doğruluyordu

Sanki yüreğime bir kor düşmüştü ben yapamaz demiştim ama şüphe etmiştim

"bak kızım ben gençtim bilmiyordum senden ricam beni dinlemen" dedi ve devam etti hala umudum vardı masum olduğuna dair

"bak kızım sen daha 2 yaşında iken daha 2 yaşına bile basmamıştın ben daha çok gençtim bizde Mardinin büyük aşiretlerinden birisiydik miran haznedar deden ve berfinin babası bunlar çok iyi arkadaşlardı biz çocukları da öyle,"

"bir gün Haznedarlar ve karahanlar yani miran haznedar ve sidar Karahan tarla yüzünden birbirlerine girdiler babam aracı oldu sidar ağa ortalığı karıştırıp suçu babama attı ve kaçtı babam ve miran haznedar birbirine girmiş babamı vurdu miran haznedar"

"aşiretin ağası ben oldum kan dediler intikam dediler şeref namus dediler bende cahillik ile vurdum miran ağayı felç olmuş 2 yıl sonra vefat etmişti kızım ben her gün her saniye vicdan azabı çektim hala da çekiyorum beni anla" dedi ben şok olmuştum duyduklarıma inanamıyordum

Gözyaşlarıma hakim olamıyordum ne yani şimdi benim babam katil miydi aklım almıyordu benim babam nasıl katil olabilirdi ki kafayı yiyecektim

"kızım" dedi elime dokundu elimi tutu beni kendine çekti ve sarıldı hıçkıra hıçkıra ağladım kokusunu içime çektim belli etmeden sonra kalktım

"ben evime gidiyorum" dedim ve çıktım odadan hepsi gözümün içine bakıyordu ama asıl ben o insanların yüzüne nasıl bakacaktım düşünüyordum çok çaresizdim

Burdaki bütün eyşlarımı aldım ve çıktım evden annem bana ağlamaklı bakıyordu ne yapacağımı bilmiyordum Berfini aramayı ona sarılmayı çok istiyordum

Ama elimden gelen buydu hem o da aramamıştı beni belki o da kızmıştı bana ben Berfin olmadan yapamazdım ki miran enişte de bundan sonra yüzüme bakmazdı