Secret || taegyu

❀ Lia ❀

Bizimkiler, Soobin ve Taehyun parkta oturuyorduk. Davranışlarından bana her an neyim olduğunu soracaklarını anlayabiliyordum.

Taehyun'a verdiğim ipucunun çok belli olduğunu mesajı attıktan sonra farketmiştim. Ani bir panikle telefonumu çıkartıp ona mesaj yazmaya başladım.

tae_kang/mukkbeo

mukkbeo:
İpucu vakti
Saçlarımı kestim :)

tae_kang:
Oh beni görüyor musun?

mukkbeo:
Kuaförümün yanından geçtiniz ;)
Yanındaki Beomgyu muydu?
Çok yakın değilsiliz sanıyordum
Çok mu belli oldu|
Çok|
Ç|

tae_kang:
Son zamanlarda yakın gibiyiz
Ama kaç gündür okula gelmiyordu
Senin bana yazmayı bıraktığın zamandan beri

mukkbeo:
Sıçış|
S|
Aaaa iyi miymiş?

tae_kang:
İyi değil ve ne olduğunu söylemiyor
Annesi de çok iyi durmuyordu
Galiba ailesel bir problem bilmiyorum
(Görüldü)
•
•
•
Gözlerimin dolduğunu hissettim. Hızlıca oturduğum banktan kalkıp yürümeye başladım. Birinin beni ağlarken görmesini istemiyordum.

Sırtım onlara dönük bir şekilde salıncağa oturdum ama kendimi tutamayıp ağlamaya başladım. Ses çıkarmamaya özen gösterdim ama başaramadım. Ağlayışım şiddetlendi ve hıçkırıklarım gayet net duyuluyordu.

Dayanamıyordum. Göz yaşlarımdan önümü bile göremiyordum.

Arkamda hissettiğim el ile irkildim. Bunu yapacak cesarette olan bir tek Hoongjoong hyung vardı.

"Ben iyiyim Hongjoong hyung. Yerine oturabilirsin."

"Ama yanında kalmak istiyorum"

Ses Hoongjoong hyungun değildi.

"Oh T-Taehyun. Gerek yok. Git diğerleriyle otur."

Yüzümü saklamaya çalışarak gözlerimi silmeyi denedim.

"Yüzünü saklamana gerek yok. Hepimiz ağladığını duyabiliyoruz"

"Duymak görmekle aynı şey değil"

"Tam olarak aynı şey"

Ağlamamı durduramıyordum. Boşluğuma gelen bir anla normalde cesaret edemeyeceğim bir şey yaptım.

Taehyun'u kucağıma çekip sıkıca sarıldım. Hep öyle kalmak istiyordum. Onun yanında hem gergin hem rahat oluyordum.

Ama o bana geri sarılmamıştı bile. Yaptığımı farkedip geri çekildim.

"Ü-üzgünüm. Boş anıma denk gelmiş"

"Sorun değil"

Gözlerimi silmeye çalışıyordum
ama sildikçe daha kötü oluyordu.

"Dayanamıyorum. Onu istiyorum. Lia..."

Adını söylememle ağlamam kötüleşmişti ve önümü hiç görememeye başlamıştım.

Başım dönünce ise her yer sadece karanlıktı.