Secret || taegyu

ICECREAM

Sipaydirmen

gyu:
dındyöa isyitorm

jun:
ne

gyu:
DINSIRMA İATİYORM

yunhoş:
bak şimdi çok daha iyi anladık krdşm

joong:
ya bırakın çocuk ağlıyor belli ki

soobin:
sesli mesaj at

gyu:
*sesli mesaj—>7 saniye*
"DONDURMA İSTİYORUUUUUM"

soobin:
siz durun ben hallediyorum

yunhoş:
niye amk dur sen
biz bir gidip konuşalım da
belki daha iyi olur

soobin:
hayır hayır
ben yoldayım zaten
siz sonra konuşursunuz

joong:
tamam öyle olsun

soobin/taehyun

soobin:
taehyun
taehyun
taehyun
lan
Baksana
TAEHYUN

tae_kang:
EY AMK BAKTIM
NOLDU

soobin:
dondurma alıp beomlara git

tae_kang:
niye

soobin:
dondurma istiyomuş
git sen ver
haberi yok
ben gideceğim sanıyor

tae_kang:
neyli sever ki

soobin:
mint cocolu al onu herkes sever

tae_kang:
IY IY IY IY IY IY BEN ONA DOKUNMAM IYYYYY
off neyse vanilyalı çilekli falan bi şey alırım
Sana soranda kabahat

soobin:
Ne alırsan al be
bana ne
sg şimdi gyunun yanına
Hadi

tae_kang:
Tamam be
Aaaaa
Aceleye getirme giyiniyorum işte

*
*
*
elimde iki tane vanilyalı
dondurmayla Beomgyuların kapısını çalmış bekliyordum.

Beklerken bir yandan da dondurmalar erimesin diye dua ediyordum. Soobin hyung gelmemi söylediği için cesaretlenip gelmiştim ama ne diyeceğimi bilmiyordum. Zaten ailemle problemimi de çözememiştim daha. Onun da çözdüğünü düşünmüyordum.

Gelmemin sebebi daha çok geç olmadan aramızı düzeltmek istiyordum. Çünkü onu gerçekten seviyordum ve ailemin ne düşündüğü umrumda değildi. Fakat babalarımızın ortak olması her şeyi değiştiriyordu.

Ailem zaten Beomgyu'nun ailesinden pek hoşlanmıyordu. Onlar için fazla sorumluluksuz ve gösteriş seven tiplerdendiler. Benim Beomgyu ile birlikte olduğumu öğrenip izin vermezlerse işte de sıkıntı çıkacaktı.

yaklaşık 5 dakikanın ardından önünde durduğum kapı açılmıştı. Karşımda gözleri kızarmış ve bitkin görünen bedene sıcak bir gülümsemeyle baktım ve elimdeki dondurmalardan birini ona uzattım. Fakat uzatana kadar dondurmanın eriyip ellerime aktığını farketmemiştim.

"Eee Taehyu-"

"Offf hayır hayır hayırr"

"Sorun deği-"

"Sorun! Sen dondurma istedin diye getirmiştim ve şimdi eridi ve beni affetmeyeceksin. Tek istediğin bir dondurmayken onu getirmeyi bile başaramadım. Ayrıca seni tanıdığımı sanarken en sevdiğin  dondurmanın ne olduğunu bile bilmiyordum. Soobin mint coco almamı söylemişti ama ben sevmediğim için senin de seveceğini düşünmemiştim. Ya en sevdiğin oysaydı ve vanilya sevmiyorsaydın. Zaten artık çok geç çünkü dondurma erid-"

Konuşmam dudaklarımda hissettiğim bir ağırlıkla kesilmişti. Beomgyu ellerini yanaklarıma koyup beni kendine çekmişti ve beni susturmayı başarmıştı.

Kısa süren öpücüğün ardından geri çekilip alnını alnımda dinlendirmişti.

"Hayır, mint coco sevmem"

"Ama vanil-"

"Vanilya en sevdiğim donurma"

Beomgyu öyle deyince az önce olan her şeyi unutup yeniden söylenmeye başlamıştım.

"Ama ben nerden bileyim dondurmanın eriyeceğini bu kadar az sürede. Bir de en sevdiğin dondurmaymış ve ben her şeyi bozdum ya beni affetmezsen ben nasıl yaşarı-"

"TAEHYUN!"

"Beomgyu bak kızma hemen gidip sana yenisini alayım bekle tamam mı?"

"Taehyun dur"

"Ama yenisi-"

"Gerek yok. Seni affettim"

"Neden ki ben hiç bir şey yapmadım? Hatta bu hayatta benden istediğin tek şeyi bile başaramadım"

"Taehyu-"

"Ayrıca seni üzdüm ve düzeltmeye çalışıyorum izin ver. Biz o kadar bağ kurduk. Ben senin hakkında yeni şeyler öğrendim. Sen benim hakkımda yeni şeyler öğrendin ve biz bağ kurmuştuk. Ama ben yenisini almazsam bu bağ buzul-"

Az öncekiyle aynı şekilde sözüm yine kesilmişti. Ama bu seferki daha derin ve uzundu. Aklımı biraz toplamıştım ve ne yaptığımı farketmiştim. Fakat aynı zamanda ondan çok hoşlandığım için bayılıyor gibi hissediyordum.

"Gerek yok. Ben seni affettim"

Not:
Arkadaşlar bu tarz kısımları yazmada bok gibiyim tuhaf olduysa kusura bakmayın.

Ayrıca yeni attığım yungi ficinede bakarsanız çok sevinirimm :))

Okuduğunuz için teşekkürlerrr