SERIES TWO: Devil's Disguise (✓)

Chapter 16

Punishment

"You made the rules am I right Mr. Davis?" Sabi ng Principal.

Tumango lang ako dito. Nakaupo ako sa couch habang pinapakinggan ang sermon niya.

Nakarating ang nangyari sa Principal. And the culprit? That Mr. Ruesco. Yung lalaking nahuli kong nagbabalak ng paglabag sa rules bago pa man ang visitation.

It's been two days at akala ko'y walang nakakaalam sa nangyari. O kung meron man ay si Vice ang unang paghihinalaan ko maliban kay Caius. But that Mr. Ruesco saw it. Ang 'di ko alam ay bakit ngayon lang ito umabot sa Principal.

"You're suppose to be the role model of the school dahil nasa posisyon ka. Do you understand that Mr. Secretary?" Patuloy nito. Tahimik lang ako doon nang biglang bumukas ang pintuan ng Principal's office.

Nabaling ang atensyon doon ni Mr. Principal. Napaangat ang tingin ko nang lumapit sa amin si Caius.

Nasa bulsa ang kanyang kamay at nang binaling ang tingin sa'kin ay nagtaas siya ng kilay.

"I take full responsibility about this Mr. Principal. He'll be punish on my judgement." He said with full of authority. The Principal shook his head, looking so disappointed.

"You're the president, so do your thing." Tumango lang sa kaniya si Caius.

"Let's go." Tumayo ako saka sumunod sa kaniya palabas ng office. Tahimik akong nakasunod dito nang bigla niya 'kong harapin.

"Tell me the details." I looked at him in confuse. He tsked.

"Why did you do that?" Natahimik ako nang makuha ang tinutukoy nito. Nilagpasan ko siya.

"You–" I cutt him off.

"Just tell me the punishment Caius." I heard him heave a sigh. 'Di ko siya masagot dahil ako mismo ay 'di kayang sabihin kung bakit ko nagawa ang bagay na 'yon.

Inunahan ako nito sa paglalakad hanggang sa makarating kami sa councils office.

Pagkapasok namin ay tambak na papel agad ang bumungad sa 'kin. Walang tao kahit na si Vice na palagi kong naabutan dito.

"Scan every paper." Utos nito. My jaw dropped. Ang daming papel niyon. Tinitingnan ko pa lang tinatamad na ako.

"What the freaking hell is that!?"

"They are the suggestions and opinions of other officers and students about the up coming events sa school. Since malapit na din ang pagtatapos, maraming program ang mangyayari sa school. Read their suggestions so we'll have our meeting para sa mga kung anong tatanggapin sa mga suhestyon nila. You shall work your butt." Mahabang paliwanag nito.

'Di na ako nakatanggi pa nang iwan niya ako doon. Pabagsak akong umupo sa inuupuan niya madalas. I started to scan the papers just like what he said.

It's already 11:45am. Nakakaramdam na rin ako ng gutom. 'Di pa lang ako nakakalahati sa mga binabasa ay tinatamd na 'ko. Napatingin ako sa orasan. 1:25pm. 'Di ko akalaing nakaka-isang oras na 'ko. Magdadalawang oras na siguro.

Nagpatuloy ako sa pagbabasa.

Like what Caius said. Maraming events nga ang mangyayari. Halloween party. Intramurals. Turn Over Ceremony. And more. Sa bawat events ay may sandamakmak na suhestyon ang mga estudyante sa kung ano ang gagawin. I checked the suggestions na pumasok sa taste ko.

Pero ang unang magaganap na event ay ang pagpili ng ABS ambassador this year. It's like a pageant na magaganap sa school. Dalawang representative sa bawat grade level. Suggestion 'yon ng isa sa mga officers.

Matagal na rin daw itong hineheld sa school pero isang representative lang so now gagawin ng dalawa.

Sa sobrang pagod ng aking mga mata sa pagbabasa ay 'di ko na namalayang nakatulog na ako.

I small moan escaped my lips when I felt something on my nape. I slowly opened my eyes nang maramdaman 'ko 'yon. Napabalikwas ako sa kinauupuan.

"C-Caius." Gulat na banggit ko sa pangalan niya nang makita siyang nakaupo sa tabi ko. Napahawak ako sa kung saan niya ako hinahalikan kanina.

"Your hair is long." He said. Matalim ko siyang tiningnan pero balewala lang sa kaniya 'yon. Umupo siya sa upuang nasa harap ko at nilapag ang isang paper bag doon.

"That doesn't consider an excuse sa ginawa mo." I said.

"You didn't eat." He stated. I rolled my eyes.

"Kung 'di mo sana pinagawa ito edi sana nakakain ako."

"You're not eating lunch anyway. But still. Kung 'di mo sana ginawa 'yon edi sana 'di rin ikaw ang gumagawa ng mga bagay na 'to ngayon." I tsked.

"Stop playing innocent. Alam mo sa sarili mong 'di lang ako ang lumabag." Seryoso lang itong nakatitig sa'kin. Nilabanan ko ang titig niya.

"I didn't." He said firmly. Na parang sure talaga siya sa sinasabi niya. Sarkastiko akong natawa sa sinabi nito. Akala ba niya talaga walang nakakita sa ginawa niya? Tsk.

"She kissed me first at ikaw mismo sa sarili mo alam 'yon." Pagdadahilan niya pa.

"Hell yes, she kissed you first and so? The fact that you two kissed. Lumabag ka na rin!" Now I'm starting to feel really mad. Habang siya ay kalmado pa ring nakatingin sa'kin.

"You're the one who kissed her." Nag-iwas ako ng tingin sa kaniya. Ayokong pangunahan ako ng galit ko. In fact, this doesn't really make sense. Hindi ko rin alam bakit galit ako sa kaniya.

Narinig ko ang tunog ng upuan nang tumayo ito. 'Di ko siya nilingon.

"Eat now. It's already three and may lakad pa tayo mamayang gabi."

I didn't respond. Narinig ko ang paglabas nito. I looked at the paper bag he brought. Mayroong maliit na note na nakasabit sa tali nito.

Panandaliang tumigil ang tibok ng puso ko kasabay ng bolta-boltaheng kuryento sa buong katawan ko nang mabasa ang sulat nito.

Your lips is the only thing that's pleasing to taste Phyr. I'm sorry baby.

Zephyr.