SERIES TWO: Devil's Disguise (✓)

Chapter 49

Warning: Brutal narration ahead.

She's a Devi

Camilla's POV

Two weeks had passed after Sham's death. At kitang-kita ang pagbabago kay Ellixiana. She didn't come to Sham's funeral and her niece na mas lalong ikinasama ng loob ko.

We also flew back in New York pagkatapos ng libing ni Sham. Nauna si Zephyr sa amin. Ni wala siyang sinabi na nauna siya. Nalaman na lang namin nang sabihin ng mga katulong ng mansyon 'yon.

Mukhang hindi naman niya sinesekreto sa'min ang pagbalik niya. Hindi niya lang talaga sinabi. And that's why Pierre and I ended up going back to New York.

Sa unang araw pa lang namin doon ay hindi ko makita ni anino ni Phyr. At ang huling kita raw ng mga katulong sa kanya ay nung unang pasok niya sa mansyon.

Hindi ko siya pwedeng puntahan sa kwarto niya. Because even Sham can't enter that room. And I'm sure that I'll just dig my own grave pag nagtangka man akong pumasok.

She's not making her move. O baka akala ko lang na wala siyang ginagawa. I've never heard silence quite this loud.

Nagising ako isang gabi dahil sa nauuhaw ako. Bumangon ako saka lumabas. Habang pababa sa malaking hagdan ay naaninag ko ang anino ng isang babae.

"Commander Vexen." Kuha ko sa atensyon nito. Nagtatali siya ng buhok habang mukhang papunta siyang kusina. Napatigil ito sa paglalakad at hinintay akong makababa sa hagdan.

"Something you need?" She asked.

"Nothing. I just wanna ask where's Zephyr?" Tanong ko sa kanya.

"Who's that?" Takhang tanong nito sa'kin. Napakunot ang noo ko sa tanong nito.

"Oh, you mean the boss." Sabi niya. Mukhang nabasa niyang naguluhan ako sa tanong niya.

"Y-Yeah, your boss."

"She's on the underground base." Sabi nito at umalis na. Napatingin ako sa wall clock at 12:47am na.

What're they doing in the underground base?

Sumunod ako sa kanya sa kusina at naabutan siyang nagtitimpla ng kape. Kumuha ako ng tubig sa ref.

"What is she doing there at this late of time?" I asked her na nagpatigil sa kanya. Ilang segundo bago niya sinagot ang tanong ko habang naghihintay lang ako ng sasabihin niya.

"We've got a LOT of things to do miss. And if you want to be at help, just stay out of the way. That would be a big help." Sabi nito. I balled a fist on what she said.

"Oh, and also. Never call our master something you shouldn't. Her name is sacred for us. Cutting your head will be an easier task for me." Huling sabi nito bago lumabas.

Well, what did I expect. I never liked her and will ever be.

She's commander Vexen. 'Yun ang gusto niyang itawag sa kanya ng lahat. Even me and Pierre. She's dangerous. A total phychopath. The leader of the Conqueror.

Yes, the new leader of conqueror. We got delayed on going back kaya hindi ko nakita ang buong pangyayari. But a servant told me everything that happened on the mansion nang makarating si Zephyr.

Ang sabi ng head maid ay pagkarating daw ni Phyr ay dumeretso ito sa underground base. Nasurpresa rin ang mga katulong dahil 'di nila alam ang pagdating nito.

Ilang minuto ay nakarinig sila ng malakas na pagsabog. Nanggagaling 'yun sa underground base. Kahit na natakot sa biglaang pagsabog ay pinanatili nila ang tindig nang lumabas ang isang lalaki sa malaking pinto kung saan ang underground base. Nasa huling dulo ng mansyon ang pinto papunta sa underground base.

Nakasunod daw sa lalaki si Zephyr habang may dala-dalang dalawang samurai. Rinig ang tunog ng pagkiskis nito sa marmol na sahig ng mansyon.

Nang nasa sala na ang lalaki ay doon pa nila nakilala kung sino ito. Ang dating leader ng conqueror. May mga pasa raw ito sa mukha kaya nahirapan silang kilalanin agad.

Sa harap mismo ng mga tauhan at katulong ng mansyon. Sa harap ng lahat ng myembro ng grupo na walang pake sa mangyayari sa pinuno nila. Zephyr slowly killed the man.

The head maid said that she pilled the man's face. Hindi pa raw naging sapat 'yon sa kanya and chopped off all his finger. Paulit-ulit na pinagsaksak ang lalaki. Kahit na wala na raw itong buhay ay patuloy lang siya sa brutal na pagpatay sa lalaki.

And I'm really glad na hindi kami nakasabay ni Pierre. Well, I don't even know kung masisikmura kong makakita ng ganon.

No doubt. She's a Devi. She's as devil as her grand father.

I don't know what is her plan. But honestly speaking, I'm glad she's like this. I know she'll do something. She won't let Sham's death be ignored, right? Or so I thought.

Dahil pagkakinaumagahan n'on, naabutan ko sa kusina si Zephyr. She's having a breakfast. . .kasama si Pierre.

"She likes it when you–" natigil sa pagsasalita si Pierre nang mabaling ang tingin sa'kin. He sounds so happy and look so fine.

Kung hindi ko lang nababasa ang mga mata niya. Aakalain kong wala talaga sa kanya ang pagkamatay ng kapatid niya. Pero basang-basa ang lungkot sa mga matang 'yon.

"Oh, Camilla. You're awake. Join us." Masayang aya niya sa'kin. I bitterly smiled at him saka umupo sa silyang nasa tabi niya. Nasa unahan si Zephyr habang si Commander Vexen ay nasa tapat ni Pierre.

Tahimik lang ang table nang basagin ito ni Zephyr.

"How about a beach." Natigil ako sa pagkain ng sabihin niya 'yon.

"I'll make an reservation now boss." Commander Vexen said saka uminom at tumayo na. Zephyr didn't bother to look at her hanggang sa makalayo siya.

"That would be great. I'll also prepare my–" Natigil sa pagsalita si Pierre nang padarag kong binitawan ang kobyertos na hawak ko.

"Seriously? Kung magsalita ka parang walang nangyari ah. Are you really this evil? Nakukuha mong magpakasaya habang kami ay nagdurusa sa kapalpakan mo?" Nangangalaiting sabi ko sa kanya. She finished her food.

I flinched a little nang dumapo ang malamig na tingin nito sa'kin.

"Why waste my time mourning to someone? And it's not my fault she died. It's actually your fault." Susugurin ko na sana siya pero agad akong napigilan ni Pierre.

"It's your fault. If you just answered my call–"

"Call this, call that. I'm not even there. So why put the blame on me now? Am I really to blame? When you're the one with her that night." I gritted my teeth.

Tumayo ito sa kinauupuan niya saka naglakad palayo. But before she left the room, she left words that I know will hunt me to death.

"She died because you're a weakling. Accept that fact." She said. Natigil ako sa sinabi niya at napatungo.

Nanghihina akong napaupo ulit sa upuan.

"You know Camilla," napaangat ang tingin ko kay Pierre nang magsalita siya.

"I'm sure my sister's not blaming any one of you. But if you continue blaming my little sister. I might regret what I might do to you. My sister died. But I still have Zephyr. And if you'll be the reason of me losing her. I'd rather lose you."

Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. Ang lamig ng boses nito. Ibang-iba sa Pierre na kasama ko kanina lang. He's like a different person. He's like Zephyr.

He left me dumbfounded. Ilang minuto akong nakatulala lang doon.

Naramdaman ko na lang ang paglandas ng luha sa mga mata ko.

Sham? Can you just come back? Please, I need you.

Zephyr.