MAYBE THIS TIME

TEMPLE OF D' KING

Sa mga sumunod na araw nadagdagan ang mga taong posti na nakapaligid sakin.

Bakit hindi? Anak ako ng Presidente at Apo ng dating Miss Universe at dating Miss World...

"Kate! I have a plan!" nahahapong naupo si Xy-xy sa tabi ko.

Tumutulo pa ang pawis sa noo nito. Kakaiba mag isip ang isang to, kapag ginagamit nya ang utak nagiging pawisin.

"Pahid ka nga muna ng pawis Xyp." nilapat ko ang panyo ko sa kanya.

Umismid ito. "I have a plan Zay.!" sabi pa nya.

"And what plan? Oh, by the way bakit ka ba nagpa plano?" tanong ko.

"I want to escape my guards!" may diing pagkakasabi nya.

Nilingon ko ang paligid namin. And his right, mas dumami nga ang bodyguards sa paligid pero hindi akin, okay ako na feeler. Kay Prinsipe po ang mga bantay na yan.

"Baliw! Anong escape-escape. You cant do that! And i am not into that stupid idea of yours!" ipinagpatuloy ko ang pagbabasa ng story ni Sebastian Grey.

"Please?" hinawakan nya ang kamay ko. "Pretty please."

"Nakakainis ka Brix!" i hiss.

"Why?" nakangiti nyang sabi.

"No!" sabi ko.

"Sige na. I love you." seryoso nyang sabi.

"You know i Love you, but you cant escape them. You mean a lot to Niashin and you are a responsibility of this nation." i hold his hand too.

His looking at me.

"And my Father is incharge of giving you safety. I Love My Dad, and i cant let anything or something bad might happen if i let you do that. You understand me right?" sabi ko.

Nag iwas ng tingin si Brix at bahagyang tumango.

"Hey, you look at me..." i commanded him.

"YES?"

"Were grown ups now, are we?" sabi ko na ikinatango nya. " Lets not take a risk of the things we thought its the right one. Be responsible for our actions. Hindi tayo ordenaryong tao, ako man i hate someone's following me or have eyes on whatever i do."

He try to listen as i try to explain things.

"Because, I Love my Dad. And i know im not the Kateryn Zalea Bermudez anymore but i am the President's daughter i should follow what the rule say. A PSG for the Presidents Unica Iha. And i know, i cant say no because i want to have freedom." sabi ko pa.

Humigpit ang hawak nya sa kamay ko. "I decide to Live here, cause i think i can do whatever i want. But seeing those Niashian guards and Filipino guards pakiramdam ko wala na talaga akong mapuntahan. Nakaka suffocate." sabi nya.

Binawi ko ang kamay nya na kahawak sakin. Hindi ko alam kung bakit namimigat ang mata ko. Nagbabanta na uulan.

Mabilis kong isinilid sa bag ko ang aking cellphone at ang libro ko. Nagulat ata si Prince Brix sa naging change of mood ko.

"Were are you going?" tarantang sabi nya.

"I am not feeling well, i have to go home." nagmamadaling sabi ko.

"Wait...are you okay? Why are you sick?" pilit nyang sinabayan ang paglakad ko. "Kung ganun bakit kapa pumasok?"

Sa gilid ng mata ko nakita ko rin ang mabilis na pagsunod ng aking tatlong babaeng PSG na nagsasalita sa kanyang lapel, maaaring pinapa bantay nya sa gate ang aking sasakyan.