ဝမ်ရိပေါ်နိုးလာချိန်မှာ ခေါင်းတွေနောက်နေသည်။မနေ့ကသောက်ခဲ့သည့်ဝိုင်ကြောင့်မို့ ထွေထွေထူးထူး တွေးမနေပါ။သို့သော် သူ့လက်က တစ်စုံတစ်ခုကို ပွေ့ဖက်ထားတာကြောင့် အနည်းငယ်ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။
ထို့ကြောင့် သူပွေ့ဖက်ထားသည့်လက်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး ထထိုင်ကာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်သည်။
အရင်ဆုံး သူပွေ့ဖက်ထားသည့်လူကို သေချာမြင်လိုက်ရသည်။ရှောင်းကျန့်ကို မြင်တော့ သူ့ခေါင်းတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မလိုပင်။ထို့ပြင် အိပ်ရာပေါ်က အစွန်းအထင်းတွေကြောင့် စိတ်တွေလည်းရှုပ်ထွေးသွားရသည်။
ဒီအခြေအနေက သူလုံးဝမထင်မှတ်ထားသည့် အခြေအနေမျိုးပင်။သူကော ရှောင်းကျန့်ကောက မိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်းနဲ့မို့ သူတို့နှစ်ယောက်ကြား ထိုကိစ္စဖြစ်ခဲ့တာ ဖြစ်မည်။
ဒါပေမဲ့ ဘာကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်က တစ်ခန်းထဲ ရောက်တာလဲ။သူကကော မူးရူးတိုင်း ဒီကိစ္စတွေ လုပ်လောက်သည့် လူမျိုးလား။ဘာကြောင့် သတိတစ်ချက်တောင် မရရတာလဲ။
အမျိုးမျိုးတွေးကြည့်ပေမဲ့ သူဘာအဖြေမှ မရပေ။သူရှောင်းကျန့်ကို နည်းနည်းတော့ သံသယဝင်မိသည်။ဒီကိစ္စက ရှောင်းကျန့်ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်နိုင်သည်။သို့သော် စောင်ကိုလှန်ကာ ကြည့်မိတော့ တကယ်ကိုဘဲ ဖန်တီးထားတာမဟုတ်ပေ။
ရှောင်းကျန့်က တကယ်ကြီး သူစော်ကားတာကို ခံခဲ့ရတာဖြစ်သည်။သူက လူမဆန်သည့်လူ ဖြစ်သွားတာလား။စိတ်ထဲ အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရပြီး ဘယ်လိုဆုံးဖြတ်ရမလဲ မသိတော့ပေ။
ဝမ်ရိပေါ် တွေးတောနေစဥ် ရှောင်းကျန့်က ညီးညူစွာ နိုးလာခဲ့သည်။ဝမ်ရိပေါ်လည်း ဘာလုပ်လို့လုပ်ရမှန်း မသိတာမို့ ရှောင်းကျန့်ကိုသာ ကြည့်နေလိုက်သည်။ထို့ပြင် သူက အပြစ်သားမလား။ရှောင်းကျန့်နဲ့ရင်ဆိုင်ရန် မျက်နှာမရှိပါပေ။
ရှောင်းကျန့်ကလည်း ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့အတွေးတွေကို သိနေပြီးသားမို့ အေးဆေးဟန်ဆောင်ကာ ထထိုင်လိုက်ပြီး
