(T/N:ဒီရက်ပိုင်း မျက်စိနာနေလို့ updateမလုပ်ဖြစ်တာပါ...ပြီးတော့ ဖုန်းနည်းနည်းကြည့်တာနဲ့ ခေါင်းလေးလာလို့ ဖုန်းကိုင်တာ လျှော့ထားရတယ်...ဒီတော့ updateက နည်းနည်းကြာနိုင်ပါတယ်နော်)
ဝမ်ရိပေါ်က ရှောင်းကျန့်ပြောတာတွေကို လက်ခံပေမဲ့ သေချာပြန်စုံစမ်းသေးသည်။ဘာမှမသင်္ကါစရာမရှိတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထို့ကြောင့် ရှောင်းကျန့်အပေါ် အပြစ်ရှိစိတ်က ပိုသွားခဲ့သည်။သူက မှားခဲ့တာတောင် မယုံသင်္ကါနဲ့ စုံစမ်းသေးသည်မဟုတ်ပါလား။
သူရုံးရောက်တော့ နေ့ခင်းပင် ရောက်နေလေပြီ။ဝန်ထမ်းတွေကလည်း မကြုံစဖူးအခြေအနေကြောင့် အတင်းအဖျင်းစပြောကြသည်။ဘာလို့ဆို ရှောင်းကျန့်ကလည်း ဝမ်ရိပေါ်ထက် အနည်းငယ်လောက်သာ စောရောက်တာမို့ပင်။
ဝမ်ရိပေါ် ရုံးခန်းထဲဝင်တော့ ရှောင်းကျန့်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။မနက်က စုံစမ်းချင်ဇောလောသွားတာကြောင့် ရှောင်းကျန့်ကို မနက်စာတောင် မကျွေးလိုက်ဘဲ အိမ်ပြန်ပို့ပေးလိုက်တာဖြစ်သည်။
ခုနကမှ အပြစ်ရှိစိတ်နဲ့ ယောကျ်ားနှစ်ယောက်ကြားကိစ္စအကြောင်း လေ့လာကြည့်မှ သူရှောင်းကျန့်ကို သေချာဂရုမစိုက်ခဲ့မှန်း သိလိုက်ရသည်။
"မင်းရုံးတက်ဖို့ အဆင်ပြေရဲ့လား...ခွင့်ယူလို့ရတယ်နော်"
"ကျွန်တော်အဆင်ပြေပါတယ်... မနေ့ကမှ ရုံးစတက်တာကို ခွင့်မယူချင်ပါဘူး"
"မင်းနေ့လည်စာကော စားပြီးပြီလား"
"မစားရသေးဘူး...အိမ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ ခဏနားပြီး ရုံးလာလိုက်တာ"
ဝမ်ရိပေါ် ချက်ချင်းဘဲ ကောင်းရှန့်ကို ဖုန်းခေါ်ကာ နေ့လည်စာသွားဝယ်ခိုင်းလိုက်သည်။ရှောင်းကျန့်အတွက် ဆန်ပြုတ်ကို အထူမှာလိုက်သည်။ခဏလောက် စဥ်းစားပြီးနောက် ဆေးပါမှာလိုက်တော့သည်။
လူပျိုလေးကောင်းရှန့်မှာ ဆေးဆိုင်သို့ maskအုပ်ပြီး သွားဝယ်လိုက်ရသည်။ဆေးဆိုင်က အဒေါ်ကြီးက သူ့ကို သားရဲကောင်လိုတောင် ကြည့်သွားတာမို့ ဒီလိုအခြေအနေဖန်တီးပေးသည့် သူဌေးဖြစ်သူအား မေတ္တာပို့လိုက်တော့သည်။
