violetta | texting

üç

Günümüz
Oya

dionisos: Hey,
İyi misin?

violetta_: Muhteşemim

dionisos: Birkaç gündür yazdıklarıma cevap vermedin.

violetta_: Sigara gibiyim.
Herkesi kendime bağlıyorum.

dionisos: sjhjshjshshhshj
Sadece konuşacak birisini arıyordum.
Yalnız değilim fakat bazı insanlara ihtiyacım olduğu da oluyor.

violetta_: Hmmm,
Peki o zaman.
Ne konuşmak istersin?

dionisos: Beni nasıl buldun, onu söylesene.

violetta_: Çok uzun hikaye.
Eskiden bir hesap ile konuşuyordum.
Yakın arkadaş olmuştuk.
Onun sayesinde buldum seni.

dionisos: Nasıl yani?
Hani uzundu?
Hem hesabın adı ne?

violetta_:
↪Hem hesabın adı ne?
Söyleyemem.
Uzun hikayeyi de zamanı gelince anlatırım.

dionisos: Beni meraka mı düşürüyorsun?
Bilerek yapıyorsun.

violetta_: Tabii ki bilerek yapıyorum.
Yoksa ben nasıl sana yazayım bu kadar şeyi?
Manyak.

dionisos: Maniac'ı söyleyeyim mi şimdi?
Bende seni delirteyim mi?

violetta_: Hayır yaa!
Sakın onu da çalma.

dionisos: Yamuk bir hareketinde hemen söylerim.
Ayağını denk al.

violetta_: Hâlâ aynı malsın.

dionisos: Ne?
Beni tanıyor musun da?

violetta_: Önceki konuşmadan bahsediyorum.
Beni tanıyor musun da?
↪Saçmalama, nereden tanıyayım.

dionisos: ben mi paranoyağım?
Sen mi salaksın?

violetta_: bence sen hem salak hem de paranoyaksın.

  Bugün okula gitmeyecek olsam da sabahın yedisinde uyanmış hemen ardından da kahvaltımı yapmıştım. Ablam ve annem işe gitmek için evden çıkmışlardı bu yüzden evde tektim. Birkaç saate abim gelip beni psikolog randevuma götürene kadar yattığım yataktan kalkmayı düşünmüyordum. Ancak mesajlaştığım dionisos adlı şahsın da çevrimdışı olmasıyla sıkıldım ve yattığım yerdrn kalktım.

  Üzerimi değiştirip çantamı hazırladıktan sonra telefonumu alıp abimin numarasına tuşladım. Onun açmasını beklerken fırsattan istifade saçlarımı tararken "Alo?" diyen sesini duydum.

  Tarağı bırakıp telefonu elime aldım ve kulağıma götürdüm.

  "Merhaba."

  "Bir şey olmadı değil mi?"

  Gün içinde birbirimizi genelde aramazdık. Ben okulda olurdum o da işte. Nadiren aradığım zamanlarda da hep yardım istemek için aradığımdan endişeli bir şekilde konuşmasını garipsemedim.

  "Hayır, iyiyim. Sen gelmesen de ben yürüyerek gitsem. Hem temiz hava alırım."

  Hattın diğer ucundan bir süre cevap gelmedi. Bu sessizliği abimin kendi kendine düşünmesine yordum. Ardından "Ya sana zarar verirlerse?" diye sordu. Sesinde az önce de olan o endişeli tını vardı.

  Benim için endişelenmesine gülümseyip "Şu an onlar okulda. Bana zarar veremezler. Hem onların benimle uğraşmayı bırakalı çok oldu." dedim.