Where's FOREVER ?

CHAPTER 5: PRETENDER

Nasa kalagitnaan ako ng pag eemote ng istorbohin ako ng pagkalakas lakas na busina ng kotse!

The efff!

Napatitig ako sa kotseng ilang distansya na lang ang layo mula sa kinatatayuan ko.

Hindi ako nagpatinag! Hindi ako aalis, kung gusto niyang dumaan lumiko siya!

Nakipagsukatan naman ng tingin sakin ang driver ng kotse.

I like this lumalaban!

Ramdam kong pinagtitinginan na kami ng mga tao sa paligid namin, at wala akong pakialam sa kanila.

Mayamaya bumukas ang pinto ng kotse at bumaba mula dun ang driver ng sasakyan.

Lihim kong pinalakpakan ang sarili ko.

I won! :D

"What do you think you are doing?", salubong ang kilay na tanong nito.

"Tumatambay!", pang aasar ko

"This is not a right place for your crap and shits!",reklamo nito

"So is yours!", sagot ko.

Hah! Akala nya, marunong din ako mag english noh?

"Get out of my way or else",

"Or else what?", paghahamon ko.

Nagulat ako ng bigla ako nitong buhatin at para akong sakong isinampay sa balikat nya. Buti na lang nakapantalon ako, hindi rin naman ako nagsasaya eh.

"A girl like you deserves to be punished", seryoso nitong sabi.

"Ibaba mo nga ako!"pagpupumiglas ko subalit parang wala lang itong naririnig.

Agad nitong binuksan ang kotse at marahas akong ipinasok .

"Where the hell are you taking me?"

"Somewhere, where bitches are burn and chop!"

Agad nitong pinaharorot ang kotse palabas ng University.

Hindi nalang ako umimik habang tumatakbo ang sasakyan.

"Im afraid you're not planning anything out of your silence", mayamaya usisa nito at nakita kong sumulyap ito sakin.

"Dave Odhran Kyun?", bigkas ko sa pangalan nya.

"It is nice to know that you know my name completely. Are you my stalker?"

"Stalker my ass! Bat parang chinese yung lastname mo?"

"Korean!"

"Parehong intsik yun!"

Di na ito sumagot.

"Di ka ba papasok? May klase pa tayo diba?", tanong ko dito. Masyado kasing tahimik eh. Nakakabaliw kaya yun!