KOMİSER BEY | Texting

5.9 / Final 2

Son...

Uzun diyemeyeceğim ama benim için çok özel ve güzel geçen günlerdi. Bir anda aklıma düşüp bir anda kurguladım. Taslağa koyup sonra yayınlarım diye düşünmüştüm ama şimdi gönül rahatlığıyla iyi ki hemen yayınlamışım diyebiliyorum.

Bir hikayenin sonu, kocaman bir aile ve dolu dizgin geçen bir serüven. Hepinize sonsuz teşekkürler ve kocaman sarılmalar❤️

Keyifli okumalarr🤍

***
Barlas elimi sıkıca tutmuş bana güç vermek için yanımda dimdik dururken ben derin nefesler almakla meşguldüm. Tüm aileler toplanmıştı bugün ve hamile olduğumu herkese açıklayacaktık.

Sadece babam yoktu bir işi olduğundan dolayı.

"Sakin ol bir tanem," dedi Barlas saçlarımın üzerinden öpüp beni göğsüne çekerken. Elimi sıkıca tutup zile benim yerime kendisi bastı. Kısa bir süre sonra Gamze kapıyı açıp genişçe gülümsedi. Üzerine giydiği beyaz elbiseye bakarken bir an elbise çok tanıdık geldi.

Sonradan hatırladım. Bu elbise için kavga etmiştik, taş kağıt, makas yapınca da Gamze kazanmıştı.

"Hoşgeldiniz," dedi kapıyı daha çok açıp. Barlas'ın elini sıkıca tutup arkasından girerken, "Hoşbulduk küçük gelin," dedim burun kıvırıp. Aldığım karşılık kıçıma yediğim minik bir tokat oldu.

"Annemler nerede?" Ayakkabılarını indirmek için eğilmişken benim yerime Barlas eğilip bağcıkları çözdü ve nazikçe indirdi. Gamze dudaklarını birbirine bastırıp sus çizgisini kaşırken kaş göz yapıp Barlas'ı işaret ediyordu.

Önümde eğilmiş kocaman adamı görmediğimi sanan canım arkadaşım.

"İçeride herkes." Parmaklarımı çıtlatırken Gamze'yle beraber içeri değil mutfağa yönelmiştik. Barlas telefonu çaldığından benim odama geçmişti. Gamze kolumdan tutup mutfak masasına oturttu. Kimse var mı diye iyice etrafı kontrol ettikten sonra, "Ay ne zaman teyze oluyorum?" diye sordu heyecanla. Kolunu çimdikledim susması için.

Dün her şeyi Gamze'ye anlatmıştım.

"Sessiz olsana ya," diye hayıflandım tezgahın üzerinde ki sürahiden bir bardak suyu kendime doldurmuş içerken.

"Teyzesinin minik bebeği ya." Gamze'nin mutlu mesut halleri gülmeme neden oldu. Benden çok sevinip heyecan yapmıştı. Kendisi de yapsa ve beni hala etse çok güzel olurdu ama Gamze'nin bir takım sorunları mevcuttu. Öncelikle tedavisi bitmeliydi.

Serhat abimde onu bu konuda darlamıyordu hiçbir zaman. Olması gereken de buydu tam olarak. Onlar bir çiftti. Bir sorun varsa kendi aralarında konuşup hallederlerdi. Üçüncü kişilerin girmesine de izin vermiyor oluşları mükemmel bir durumdu.

Birçok kez Hümeyra teyzenin hayatlarına müdahale etmiş olmalarını duymuştum ama o da duracağı yeri bilip uzaklaşmıştı.

Bardağı tezgaha bırakıp, "Çok gerginim," dedim oflayıp elimi göğsümün üzerine koydum. Gamze yanıma gelip kollarını bana doladı. Çok duygusal biri olduğumdan ağlayacak gibi olmuştum bile. Başımı kaldırıp, "Ay sakinim," dedim ikimiz de güldük.

"Geçelim mi içeri?" Derin bir nefes verip gözlerimi kapatıp onayladım. Önde ben arkamdan Gamze içeri girdiğimizde ailelerimizin sohbet ettiğini görüp Barlas'ın yanına oturdum. Kimsenin odak noktası olmamak gerginliğimi alıp götürmek için iyi olmuştu. Barlas'ın parmakları hafifçe elime temas ettiğinde gülümseyip parmaklarını tuttum.

Fulya teyze annemle konuşmayı bitirip bize baktı. O biliyordu, ona söylemiştim. Ama aramızda kalacağı konusunda söz vermişti bana. "Ne diye çağırdınız bizi çocuklar?"