God is Azrael / Yeonbin

5. Bölüm

Yeonjun sonunda diğer dünyaya geri gelmişti. Odasındaydı ve Soobin yatağında oturmuş onu bekliyordu.

"Konuşmamız gerek ama burada olmaz." dedi Soobin ve Yeonjun'u kendi odasına götürdü.

Soobin'in odasına hiç girmemişti Yeonjun daha önce. Çok ferah bir odaydı ama bir yandan da çok garipti. Girdiğiniz an ruh haliniz değişiyordu. 

"Burası senin odan mı?"

"Evet, bana sürekli 'Soob' dediğin için samimi olmak istiyorsun diye düşündüm. Artık buraya girebilirsin."

Yeonjun utanmıştı. Ona neden yanlışlıkla iki kez Soob dediğini bile bilmiyordu. Sanki öyle alışmış gibiydi.

"Ah... Her neyse, konuşmamız lazım demiştin?"

Soobin yatağa oturdu.

"Kardeşine anlattıklarıdan diğerlerinin haberi olmayacak demiştim. Ama bir şartla."

Tabii ya, zaten ondan ne beklenirdi ki! Karşılığı olmadan günahını bile vermezdi Soobin, bir de Yeonjun'a mı yardım edecekti? 

Yeonjun sabır diler gibi bir iç çekti.

"Şartın nedir, Soobin?"

Soobin gülümsedi.

"Bir anlaşma yapacağız. Her gün buraya gelip benim için bir insanı öldüreceksin. Adak olarak yani. Ne dersin? Diğer Tanrılar tarafından ceza almak mı yoksa o gereksiz varlıkları yok etmek mi?"

Yine Yeonjun'u seçim yapmaya zorluyordu. Bir insanı öldürmek onun için o kadar zor değildi artık, o yüzden sanırım bunu yapacaktı. Diğer Tanrıların vereceği ceza ile bu görev eşdeğer olamazdı. 

Sonuçta Tanrıların emrine karşı gelmişti Yeonjun ve bunun cezası çok büyük olurdu.

Bir iki insanın ölmesi ise dünyada hiç bir şey değiştirmezdi.

"Kabul ediyorum," dedi Yeonjun. "ama Tanrılara söylemeyeceğine dair yemin etmeni istiyorum."

***

Yeonjun Soobin'e güvenerek yaptığı o anlaşmanın ne kadar akıl işi olduğunu düşünüyordu. Hiç mantıklı değildi. Belki de çoktan söylemişti diğerlerine, nereden bilebilirdi ki?

Birden kapı tıklatıldı. "Girebilirsin!" diye seslendi Yeonjun dışarıdaki kişiye.

O kişi de Soyeon'du.

Bir sen eksiktin, diye düşündü Yeonjun içinden. Soyeon'dan nefret ediyordu. O nasıl bir Tanrıydı hiç anlayamıyordu Yeonjun. İnsan olsa mesleği hizmetçilik falan olurdu, ama buradaki bir Tanrıydı.

"Efendim Tanrı Soyeon?"

"Kardeşinin yanına gitmişsin sanırım, konuştunuz mu?" diye sordu.

Yeonjun'un kalbi hızlı hızlı atmaya başlamıştı şimdi, neden soruyordu ki bunu? Sakin kalmaya çalıştı Yeonjun ve hızlıca cevap verdi.

"Evet, konuştuk. İçim çok rahatladı aslında, ona iyi bakmışsınız. Teşekkür ederim." diye uzun bir cümle kurdu Yeonjun.

"Güzel... Ona buradan bahsetmedin umarım, değil mi?"

İşte o soru gelmişti. Sadece yalan söyleyecekti Yeonjun, basitti ama yapamazsa çok kötü şeyler olacaktı. Ve bu vicdanı olmayan kadının elinden hiç kurtulamazdı Yeonjun.

"Şey..."

Kapı açıldı sertçe.

Soobin!

"Soyeon, odadan çıkar mısın? Yeonjun'la konuşmam gerek!" diye bağırdı Soobin ama bilerek yapıyordu. Soyeon korksun ve çıksın diye yapıyordu.

Ve istediği oldu, Soyeon odadan çıktı ve kapıyı yok etti o çıktıktan sonra Soobin.

"Cevap verdin mi? Son sorduğuna?"

Yeonjun ne olduğunu anlamamıştı, sadece hayır anlamında kafasını salladı.

"Tamam. Şimdilik kurtuldun ama bir daha soracaklardır Yeonjun. Her seferinde yakınında olamayabilirim."

Yeonjun bu aralar Soobin'i anlamakta zorluk çekiyordu. Neden böyleydi bu adam?

"Teşekkür ederim Soob- yani Soobin. Bir daha sorarlarsa hayır derim."

Soobin sahte bir şekilde gülümsedi. Fark ettirmemeye çalışıyordu ama gerçekten tedirgin olmuştu.

Yeonjun'a ceza verilirse mutlu olacağını sanmıyordu. 

Odadan çıkarken ve arkasını döndü tekrar. Yeonjun'a seslendi. "10 dakika sonra salonda ol."

Yeonjun neler yaşıyordu cidden burada? Normal bir insan gibi evinde oturamayacak mıydı?

Soobin hakkında ne düşünmesi gerekiyordu? İyi biri miydi, yoksa kötü müydü? Ya da Yeonjun'a tuzak mı kuruyordu? 

Hiçbirinin cevabını bilmiyordu Yeonjun. Sanki hiç bir şeyden haberi yoktu ama yeni yeni öğrenmeye başlamış gibi hissediyordu. 

-

•Bir şey söylememe gerek yok aslında bu kadardı işte shalemwşdhwod.

•Umarım beğenmişsinizdir okuduğunuz için teşekkür ederimm.

•6. bölümü okumanızı cidden çok çok çok istiyorum lütfen okuyunn.