SAYIN SAVCIM

15. BÖLÜM

    Atakan imalı imalı bakıp sırıttı sonra da konuştu

Atakan: Evet Erva yemiştim

Sevda: Ama abi ben yaptığım da hiç yemiyordun

Alp: Sen güzel yapamıyorsun bir kere

Firuze Teyze: Bak Efnan kızım benim bu deli oğlum asla yemez makarna

Sevda: Meğerse yiyorlarmış anne

Firuze Teyze: Aşk insana her şeyi yaptırıyor işte kızım

  Demesiyle içtiğim çay boğazım da kaldı ve öksürmeye başladım Atakan elimde ki çay bardağını alıp önümüzdeki sehpaya bıraktı elini sırtıma koyup hafif hafif okşamaya başladı

Atakan: Yenge bi bardak su versene

Gülsüm: Hemen abi

Deyip mutfağa gidip su getirdi Atakan aldı ve 2 3 yudum içtim Atakan'ın dediği şeyle daha çok öksürmeye başladım

Atakan: Erva iyi misin güzelim?

 

  Atakan hala sırıtıyordu o sırıtan ağzına bir tane çekesim vardı

Ben: Kusura bakmayın

Firuze Teyze: Önemli değil kızım

Ben: Atakan

Atakan: Efendim gülüm

Ben: Görev başarılıymış yine

Atakan: Aksi mümkün mü güzelim?

Ben: Değil tabi ki

Gülsüm: Sizinle gurur duyuyoruz abi

Atakan: Eyvallah abim sağol. Ben açım sanki ya Erva bana yemek hazırlar mısın?

Firuze Teyze: Biz hazırlayalım oğlum

Atakan: Erva hazırlar ya değil mi Erva?

Ben: Hazırlarım tabi ki

Atakan: Gel bende sana yardım edeyim

  Ayağa kalkıp Atakan'la beraber mutfağa gittik kalçasını tezgaha yasladı ve konuştu

Atakan: Savcım ne işin var burda?

Ben: Rahatsız mı ettim?

Atakan: Yioo aksine çok sevindim

Ben: Hmmm öyle mi Yüzbaşııı

  Dedim gömleğinin üzerinde toz varmış gibi silkeledim o da elini belime yerleştirdi kafamı kaldırıp gözlerine baktım o kadar yakındı ki yüzlerimiz kafamı yana eğsem öpüşebilirdik o derece yani

Atakan: Öyle Savcı Hanım

Ben: Yarın ki sorguda bende olcakmışım

Atakan: Albay henüz bir şey demedi bana

Ben: Bende çıkmadan önce öğrendim

Atakan: Hmm anladımm

   Parmak uçlarımda biraz daha yükseldim kollarımı boynuna sardım

Ben: Yemek yemiycek miydin sen?

Atakan: Hayır

Ben: O zam-